Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2024

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2024
Fußball-Europameisterschaft 2024
UEFA Euro 2024 Germany
OOjs UI icon arched-arrow-rtl.svg 2020 2028 OOjs UI icon arched-arrow-ltr.svg
ilustracja
Dyscyplina

piłka nożna

Organizator

UEFA

Szczegóły turnieju
Gospodarz

 Niemcy

Otwarcie

14 czerwca 2024, Monachium

Zamknięcie (finał)

14 lipca 2024, Berlin

Liczba drużyn

24 (z 1 konfederacji)

Liczba aren

10 (w 10 miastach)

Statystyki turnieju
Liczba meczów

51

Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2024 (niem. Fußball-Europameisterschaft 2024, oficjalnie UEFA Euro 2024) – siedemnasty turniej o mistrzostwo Europy w piłce nożnej mężczyzn. Gospodarzem turnieju, po raz trzeci w historii[a], będą Niemcy – w przeszłości, mistrzostwa w 1988 roku rozgrywały się na terenie Niemiec Zachodnich oraz cztery mecze Euro 2020 były rozgrywane w Monachium. Turniej odbędzie się na 10 stadionach w 10 różnych miastach w tym, po raz pierwszy, w Lipsku.

Reprezentacja Włoch wygrała ostatni turniej (w 2021 roku), pokonując reprezentację Anglii w finale na Stadionie Wembley.

Wybór gospodarza[edytuj | edytuj kod]

8 marca 2017 roku UEFA poinformowała o złożeniu dwóch kandydatur – Niemiec i Turcji – na gospodarza turnieju[1]. 27 września 2018 roku, w wyniku głosowania, na gospodarza turnieju wybrano Niemcy[2].

Wynik głosowania:
Kraj Głosy
 Niemcy 12
 Turcja 4
Nieobecni 1
Łącznie 17

Eliminacje[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje do Euro 2024 będą odbywały się od marca 2023 roku do marca 2024. Weźmie w nich udział 53 reprezentacji narodowych, walczących o 20 miejsc w turnieju. Zapewnione miejsce w turnieju otrzymał gospodarz turnieju Niemcy a 3 miejsca zostaną przydzielone najlepszym niezakwalifikowanym drużynom z każdej dywizji Ligi Narodów UEFA. Losowanie grup eliminacji odbyło się 9 października 2022 roku w Frankfurcie nad Menem[3]. Lista grup eliminacyjnych:

Procedura losowania grup eliminacyjnych[edytuj | edytuj kod]

W pierwszej fazie eliminacji, która będzie rozgrywana od marca 2023 roku, 53 reprezentacji podzielonych zostało na 10 grup (7 pięciozespołowych i 3 sześciozespołowych). Rozstawienie drużyn przed losowaniem zostało przydzielone na podstawie wyników uzyskanych w trakcie rozgrywek Ligi Narodów, które odbyły się na przełomie 2022 i 2023 roku. Finaliści Ligi Narodów 2022/2023 (czterej zwycięzcy grup w lidze A) zostaną przydzieleni do grup pięciozespołowych, ze względu na konieczność rozegrania przez nie dodatkowych meczów w ramach turnieju finałowego Ligi Narodów 2022/2023 w marcu 2023 roku. Bezpośredni awans do Mistrzostw Europy uzyskają po dwie najlepsze drużyny z każdej z grup. To daje jednak tylko 20 reprezentacji spośród 23, które pojadą na turniej finałowy. Pozostałe trzy reprezentacje zostaną wyznaczone na podstawie wyników w fazie play-off, do której będzie można zakwalifikować się poprzez rozgrywki Ligi Narodów 2022/23.

W fazie play-off uprawnieni do występu będą zwycięzcy każdej z czterech grup w każdej z lig A, B, C. Jeżeli zwycięzca danej grupy w którejkolwiek z lig zakwalifikuje się do Mistrzostw Europy podczas tradycyjnych eliminacji, prawo do udziału w fazie play-off przechodzi na kolejną drużynę w danej lidze wg rankingu Ligi Narodów. Założenie UEFA jest takie, aby o trzy wolne miejsca rozegrać trzy turnieje eliminacyjne, które rozgrywane będą metodą pucharową: mecz półfinałowy oraz mecz finałowy. Tylko zwycięzca każdego z turniejów awansuje do Mistrzostw Europy 2024. Założono również, że w każdym z turniejów rywalizowałyby ze sobą drużyny z tej samej ligi, jednak jeżeli zdarzy się tak, że z którejś ligi mniej niż 4 zespoły będą uprawnione do udziału w fazie play-off (czyli gdy co najmniej 9 drużyn awansuje bezpośrednio do finałów ME), to turniej uzupełnią zespoły z najwyższym rankingiem Ligi Narodów UEFA, które nie wywalczyły awansu bezpośrednio z eliminacji, z zastrzeżeniem, że zwycięzcy grup w swoich ligach nie mogą mierzyć się w turnieju z zespołami z wyższej ligi[4].

Zakwalifikowane drużyny[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Zakwalifikowana jako Data kwalifikacji Liczba występów w ME Najlepszy wynik w ME
 Niemcy Gospodarz 27 września 2018 13 (1972, 1976, 1980, 1984, 1988, 1992,
1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016, 2020)
Mistrzostwo (1972, 1980, 1996)

Miasta i stadiony[edytuj | edytuj kod]

Turniej odbędzie się na 10 stadionach w 10 niemieckich miastach: w Berlinie, Monachium, Dortmundzie, Gelsenkirchen, Stuttgarcie, Hamburgu, Düsseldorfie, Kolonii, Lipsku oraz we Frankfurcie nad Menem[5][6].

Berlin Monachium Dortmund Gelsenkirchen
Stadion Olimpijski Allianz Arena Signal Iduna Park Veltins-Arena
Pojemność: 74 461 Pojemność: 70 076 Pojemność: 81 365 Pojemność: 54 740
Olympiastadion Berlin Sep-2015.jpg Allainz Arena (Bayern Munich).jpg WM2006 BRA-JPN2.JPG 080110 schalke arena germany.JPG
Stuttgart Miasta-organizatorzy na mapie Niemiec Hamburg
Mercedes-Benz Arena Volksparkstadion
Pojemność: 54 697 Pojemność: 52 245
Mercedes-Benz-Arena 2013.JPG HH imtech arena.jpg
Düsseldorf Kolonia Lipsk Frankfurt nad Menem
Merkur Spiel-Arena RheinEnergieStadion Red Bull Arena Commerzbank-Arena
Pojemność: 51 031 Pojemność: 49 827 Pojemność: 49 539 Pojemność: 48 387
LTU arena-1.png FIFA WM06 Stadion Koeln.jpg Ligapokalfinale 2007 in Leipzig1.JPG Waldstation Frankfurt.jpg

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Drugi raz po zjednoczeniu Niemiec – mistrzostwa w 1988 roku były rozgrywane na terytorium Niemiec Zachodnich (RFN).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]