Mitrydatydzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mitrydatydzi – dynastia helleńska pochodzenia grecko-perskiego założona przez Mitrydatesa I Ktistesa, wywodząca się z perskiej dynastii Artabazydów, którzy z kolei wywodzili się z dynastii Achmenidów. Dynastia ta panująca w starożytnym Poncie w latach 302 p.n.e.-63 p.n.e., Bosporze w latach 66 p.n.e.-14 p.n.e. Spowinowaciwszy się z dynastią Seleucydów zaczęli rościć sobie pretensje do spuścizny po nich.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
Otanes
zm. 420 p.n.e
władca Kios
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ariobarzanes I
zm. 402 p.n.e.
władca Kios
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mitrydates I
zm. 363 p.n.e.
władca Kios
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ariobarzanes II
zm. 337 p.n.e.
władca Kios
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mitrydates II
zm. 302 p.n.e.
władca Kios
 
Orotobates
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mitrydates I
zm. 266 p.n.e.
król Pontu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ariobarzanes
zm. 256 p.n.e.
król Pontu
Antioch II
zm. 246 p.n.e.
król Syrii
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mitrydates II
zm. 220 p.n.e.
król Pontu
 
LaodikaSeleukos II
zm. 226 p.n.e.
król Syrii
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Laodika
 
Achajos
zm. 213 p.n.e.
Mitrydates III
zm. 185 p.n.e.
król Pontu
Laodika III
 
Antioch III
zm. 187 p.n.e.
król Syrii
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Antioch
zm. 193 p.n.e.
 
Laodika IV
zm. 170 p.n.e.
 
Antioch IV
zm. 163 p.n.e.
król Syrii
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Farnakes I
159 p.n.e.
król Pontu
 
NysaMitrydates IV
zm. 150 p.n.e.
król Pontu
 
Laodike
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nysa
 
Ariarates V
zm. 130 p.n.e.
król Kapadocji
 
 
 
 
 
Mitrydates V
zm. 120 p.n.e.
król Pontu
 
Laodike VI
zm. 113 p.n.e.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Laodike
 
Mitrydates VI
zm. 63 p.n.e.
król Pontu
Mitrydates Chrestos
zm. 115 p.n.e.
Ariarates VI
zm. 111 p.n.e.
król Kapadocji
 
Laodike
zm. 97 p.n.e.
 
Nikomedes III
zm. 94 p.n.e.
król Bitynii
RoksanaStatejra
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Mitrydates
zm. 83 p.n.e.
Machares
zm. 66 p.n.e.
król Bosporu
Farnakes II
zm. 47 p.n.e.
król Pontu i Bosporu
Ariarates IX
zm. 85 p.n.e.
król Kapadocji
Kleopatra
 
Tigranes II
zm. 56 p.n.e.
król Armenii
Mitrydatis
zm. 63 p.n.e.
 
Ptolemeusz XII
zm. 51 p.n.e.
król Egiptu
Nysa
zm. 63 p.n.e.
 
Ptolemeusz
zm. 58 p.n.e.
król Cypru
Atenais II Filostorgos
 
Ariobarzanes II<be>zm. 52 p.n.e.
król Kapadocji
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Dariusz
zm. 37 p.n.e.
Arsakes
zm. 36 p.n.e.
król Pontu i Bosporu
 
 
Asander
zm. 17 p.n.e.
król Bosporu
 
Dynamis
zm. 14 p.n.e.
król Pontu i Bosporu
 
Polemon I
zm. 8 p.n.e.
król Pontu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Skryboniusz
zm. 15 p.n.e.
król Bosporu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (ros.) Andrejew A.R. – „Historia Krymu”, 2002.
  • Ascherson N. – „Morze Czarne”, Zysk i S-ka Wydawnictwo s.j., Poznań 2002, s. 237, ​ISBN 83-7150-817-4
  • Alan Axelrod, Charles Phillips, Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon, Zbigniew Dalewski (tłum.), Warszawa: wyd. Politeja, 2000, s. 418-419, ISBN 83-7227-478-9, OCLC 749557153.
  • Piotr Iwaszkiewicz, Wiesław Łoś, Marek Stępień, Władcy i wodzowie starożytności. Słownik, Warszawa: WSiP, 1998, s. 271-272, ISBN 83-02-06971-X, OCLC 69568159.
  • Jaczynowska M. – „Historia starożytnego Rzymu”, PWN, Warszawa 1983, s 136-137, ​ISBN 83-01-00268-9
  • Charles King, Dzieje Morza Czarnego, Zuzanna Piotrowska (tłum.), Warszawa: PIW, 2006, s. 60-65, ISBN 83-06-02973-9, OCLC 749453166.
  • Bogusław Kwiatkowski, Poczet faraonów, Warszawa: Iskry, 2002, s. 919-920, 923, ISBN 83-207-1677-2, OCLC 830308044.
  • Tadeusz Łoposzko, Starożytne bitwy morskie, Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1992, s. 322-331, ISBN 83-215-3281-0, OCLC 749779671.
  • McCullough C. – "Wieniec z trawy", Zysk i S-ka, ​ISBN 83-7150-843-3​ (powieść, ale z dużym umocowaniem historycznym)
  • Praca zbiorowa pod redakcją Aleksandra Krawczuka, 2005, "Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych", s. 305, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ​ISBN 83-85719-84-9
  • Tadeusz Sulimirski, Sarmaci, Agnieszka Baranowska (tłum.), Tadeusz Baranowski (tłum.), Warszawa: PIW, 1979, s. 103, ISBN 83-06-00023-4, OCLC 830309464.
  • Swiderkówna A. – „Siedem Kleopatr”, Wiedza Powszechna/Bellona, Warszawa 1999, s. 219-221, (Wiedza Powszechna) ​ISBN 83-214-1164-9​, (Bellona) ​ISBN 83-11-09008-4
  • (ukr.) Pitkowy I., Szust R. – „Przewodnik po historii Ukrainy”; [1]
  • Philip Matyszak: Wrogowie Rzymu : od Hannibala do Attyli, króla Hunów. Urszula Ruzik−Kulińska (tłum). Warszawa: Bellona, 2007, s. 76−86. ISBN 978-83-11-10678-9. OCLC 169812829. (pol.)