Miyu Katō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miyu Katō
Ilustracja
Państwo

 Japonia

Data i miejsce urodzenia

21 listopada 1994
Kioto

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Kunio Koga

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 3 ITF

Najwyżej w rankingu

122 (15 stycznia 2018)

Australian Open

1Q (2016–2018)

Roland Garros

1R (2017)

Wimbledon

2Q (2017)

US Open

3Q (2017)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

2 WTA, 2 WTA 125, 13 ITF

Najwyżej w rankingu

30 (30 stycznia 2017)

Australian Open

SF (2017)

Roland Garros

2R (2017, 2020, 2022)

Wimbledon

2R (2016)

US Open

3R (2016)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Igrzyska azjatyckie
brąz Palembang 2018 gra podwójna

Miyu Katō (jap. 加藤 未唯 Katō Miyu; ur. 21 listopada 1994 w Kioto)japońska tenisistka, finalistka juniorskiego Australian Open 2011 w grze podwójnej, medalistka igrzysk azjatyckich.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Treningi tenisowe rozpoczęła w wieku 8 lat, a w juniorskich rozgrywkach zadebiutowała w grudniu 2007 roku. We wrześniu 2009 wystąpiła w swoim pierwszym turnieju rangi ITF w Kioto. Kilka miesięcy później zadebiutowała w juniorskim Wielkim Szlemie. W styczniu 2011, grając w parze z Eri Hozumi, osiągnęła finał gry podwójnej dziewcząt podczas Australian Open. Osiem miesięcy później zdobyła swój pierwszy tytuł ITF w grze deblowej. Dzięki dzikiej karcie, wystąpiła w kwalifikacjach turnieju HP Open 2012. W maju 2015 sięgnęła po swój pierwszy tytuł ITF w grze pojedynczej. Trzy miesiące później zadebiutowała w turnieju kwalifikacyjnym US Open, przegrywając w pierwszej rundzie z Kateryną Bondarenko 2:6, 0:6. W październiku tego samego roku po raz pierwszy wystąpiła w drabince głównej imprezy WTA w Hongkongu, przegrywając w pierwszej rundzie a Darją Gawriłową 7:6(6), 5:7, 3:6.

W zawodach cyklu WTA Tour Japonka osiągnęła jeden finał w grze pojedynczej, w grze podwójnej natomiast wygrała dwa turnieje z ośmiu rozegranych finałów. Wygrała też dwa deblowe turnieje cyklu WTA 125 z trzech osiągniętych finałów.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 1 (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 17 września 2017 Tokio Twarda Kazachstan Zarina Dijas 2:6, 5:7

Gra podwójna 8 (2–6)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 14 lutego 2016 Kaohsiung Twarda Japonia Eri Hozumi Chan Hao-ching
Chan Yung-jan
4:6, 3:6
Zwyciężczyni 1. 10 kwietnia 2016 Katowice Twarda (hala) Japonia Eri Hozumi Rosja Walentina Iwachnienko
Rosja Marina Mielnikowa
3:6, 7:5, 10-8
Finalistka 2. 7 stycznia 2018 Auckland Twarda Japonia Eri Hozumi Włochy Sara Errani
Holandia Bibiane Schoofs
5:7, 1:6
Finalistka 3. 16 września 2018 Hiroszima Twarda Japonia Makoto Ninomiya Japonia Eri Hozumi
Zhang Shuai
2:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 22 września 2018 Tokio Twarda (hala) Japonia Makoto Ninomiya Czechy Andrea Sestini Hlaváčková
Czechy Barbora Strýcová
6:4, 6:4
Finalistka 4. 13 października 2019 Tiencin Twarda Japonia Nao Hibino Japonia Shūko Aoyama
Japonia Ena Shibahara
3:6, 5:7
Finalistka 5. 8 marca 2020 Monterrey Twarda Wang Yafan Ukraina Kateryna Bondarenko
Kanada Sharon Fichman
6:4, 3:6, 7–10
Finalistka 6. 23 lipca 2022 Hamburg Ceglana Indonezja Aldila Sutjiadi Stany Zjednoczone Sophie Chang
Stany Zjednoczone Angela Kulikov
3:6, 6:4, 6–10

Finały turniejów WTA 125[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna 3 (2–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 listopada 2016 Honolulu Twarda Japonia Eri Hozumi Stany Zjednoczone Nicole Gibbs
Stany Zjednoczone Asia Muhammad
6:7(3), 6:3, 10-8
Finalistka 1. 14 maja 2022 Paryż Ceglana Gruzja Oksana Kalasznikowa Brazylia Beatriz Haddad Maia
Francja Kristina Mladenovic
7:5, 4:6, 4–10
Zwyciężczyni 2. 20 sierpnia 2022 Vancouver Twarda Stany Zjednoczone Asia Muhammad Węgry Tímea Babos
Stany Zjednoczone Angela Kulikov
6:3, 7:5

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza (3)[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Naw. Przeciwniczka Wynik
1. 24/05/2015 Japonia Karuizawa Trawiasta Japonia Makoto Ninomiya 7:6(5), 5:7, 6:1
2. 18/07/2015 Tajlandia Bangkok Twarda Uzbekistan Nigina Abduraimova 7:5, 6:2
3. 27/03/2016 Australia Canberra Ziemna Węgry Anna Bondár 6:4, 7:6(3)

Gra podwójna (8)[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
1. 17/09/2011 Japonia Kioto Dywanowa (hala) Japonia Riko Sawayanagi Japonia Kazusa Ito
Japonia Tomoko Taira
6:4, 7:6(5)
2. 20/10/2012 Japonia Makinohara Trawiasta Japonia Eri Hozumi Australia Monique Adamczak
Francja Caroline Garcia
7:6(6), 6:3
3. 14/09/2013 Japonia Kioto Dywanowa (hala) Japonia Hiroko Kuwata Japonia Mana Ayukawa
Japonia Emi Mataguchi
6:4, 6:2
4. 05/07/2014 Tajlandia Bangkok Twarda Japonia Akiko Ōmae Tajlandia Kamonwan Buayam
Tajlandia Nungnadda Wannasuk
6:0, 6:0
5. 04/04/2015 Tajlandia Bangkok Twarda Japonia Nao Hibino Japonia Miyabi Inoue
Japonia Akiko Ōmae
6:4, 6:2
6. 24/05/2015 Japonia Karuizawa Trawiasta Japonia Rika Fujiwara Japonia Mana Ayukawa
Japonia Makoto Ninomiya
6:2, 6:0
7. 14/06/2015 Japonia Kashiwa Twarda Japonia Akiko Ōmae Japonia Mana Ayukawa
Japonia Makoto Ninomiya
6:2, 5:7, 10-8
8. 20/06/2015 Korea Południowa Inczon Twarda Japonia Tokomi Takahata Korea Południowa Choi Ji-hee
Korea Południowa Kim Na-ri
4:6, 6:3, 10-7

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2011 Australia Australian Open Twarda Japonia Eri Hozumi Belgia An-Sophie Mestach
Holandia Demi Schuurs
2:6, 3:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]