Mizoprostol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mizoprostol
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C22H38O5
Masa molowa 382,53 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 59122-46-2
PubChem 5282381[1]
DrugBank APRD00037[2]
Podobne związki
Podobne związki PGE1, dinoproston
Klasyfikacja medyczna
ATC A02 BB 01
G03 XB 01
M01 AE 56
Stosowanie w ciąży kategoria X

Mizoprostol – syntetyczny analog prostaglandyny E1, stosowany jako lek w prewencji i leczeniu choroby wrzodowej żołądka spowodowanej niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Łącząc się ze swoim receptorem EP3, hamuje wydzielanie soku żołądkowego (zarówno spoczynkowe jak i poposiłkowe), nasila produkcję ochronnego śluzu i wodorowęglanów. Obecnie utracił pierwotne znaczenie na rzecz inhibitorów pompy protonowej oraz blokerów receptora H2. Produkuje go amerykański koncern farmaceutyczny Pfizer-Pharmacia (jako Cytotec). Jest składnikiem preparatów złożonych, z diklofenakiem (Arthrotec) i naproksenem (Napratec).

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

  • nadwrażliwość na prostaglandyny
  • ciąża (u kobiet w wieku rozrodczym można stosować wyłącznie w razie stosowania skutecznej antykoncepcji) ze względu na działanie teratogenne[3]
  • karmienie piersią (w mleku są obecne metabolity mizoprostolu[2]).

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

  • biegunka (do 30% pacjentów, częstość zależna od dawki)
  • ból głowy
  • ból brzucha, wzdęcia
  • nudności, wymioty
  • obfite krwawienia miesięczne
  • poronienia

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Prewencja i leczenie wrzodów spowodowanych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi[edytuj | edytuj kod]

Mizoprostol hamuje wydzielanie kwasów żołądkowych przez wiązanie się z receptorami prostaglandynowymi na powierzchni błony komórkowej komórek okładzinowych[2]. Ze względu na mechanizm działania, mizoprostol sprawdza się głównie w prewencji wrzodów spowodowanych przez stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Istnieją też preparaty złożone, zawierające i lek przeciwzapalny i mizoprostol. Skuteczność mizoprostolu w tym zastosowaniu porównywalna jest do skuteczności omeprazolu[4].

Aborcja[edytuj | edytuj kod]

Mizoprostol może być używany celem przeprowadzenia aborcji farmakologicznej. W połączeniu z mifepristonem jest to metoda aborcji zalecana przez WHO w pierwszym trymestrze ciąży[5]. W wielu krajach, w których aborcja jest nielegalna, jest ona przeprowadzana właśnie przy użyciu mizoprostolu[6][7].

Wywoływanie porodu[edytuj | edytuj kod]

Mizoprostol może być użyty celem wywołania porodu. Jest w tym zastosowaniu skuteczniejszy od oksytocyny, ale może wiązać się z częstszymi efektami niepożądanymi[8]. Przyspiesza też dojrzewanie szyjki macicy.

Krwotok poporodowy[edytuj | edytuj kod]

Mizoprostol w leczeniu krwotoku poporodowego jest niewiele mniej skuteczny niż oksytocyna[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mizoprostol (CID: 5282381) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b c Mizoprostol (APRD00037) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. R. Allen, BM. O'Brien. Uses of misoprostol in obstetrics and gynecology.. „Rev Obstet Gynecol”. 2 (3), s. 159-68, 2009. PMID: 19826573. 
  4. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać C.J. Hawkey i inni, Omeprazole compared with misoprostol for ulcers associated with nonsteroidal antiinflammatory drugs. Omeprazole versus Misoprostol for NSAID-induced Ulcer Management (OMNIUM) Study Group, „The New England Journal of Medicine”, 338 (11), 1998, s. 727–734, DOI10.1056/NEJM199803123381105, PMID9494149.
  5. Daniel Grossman: Medical methods for first trimester abortion (ang.). World Health Organization. [dostęp 2016-03-25].
  6. M. Manouana i inni, Avortements illégaux par le misoprostol en Guadeloupe, „Journal De Gynecologie, Obstetrique Et Biologie De La Reproduction”, 42 (2), 2013, s. 137–142, DOI10.1016/j.jgyn.2012.10.006, PMID23182790.
  7. S.H. Costa, Commercial availability of misoprostol and induced abortion in Brazil, „International Journal of Gynaecology and Obstetrics: The Official Organ of the International Federation of Gynaecology and Obstetrics”, 63 Suppl 1, 1998, S131–139, DOI10.1016/S0020-7292(98)00195-7, PMID10075223.
  8. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać G.J. Hofmeyr, A.M. Gülmezoglu, Z. Alfirevic, Misoprostol for induction of labour: a systematic review, „British Journal of Obstetrics and Gynaecology”, 106 (8), 1999, s. 798–803, DOI10.1111/j.1471-0528.1999.tb08400.x, PMID10453829.
  9. J. Villar i inni, Systematic review of randomized controlled trials of misoprostol to prevent postpartum hemorrhage, „Obstetrics and Gynecology”, 100 (6), 2002, s. 1301–1312, DOI10.1016/S0029-7844(02)02371-2, PMID12468178.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa: Indeks leków medycyny praktycznej. Kraków: Medycyna praktyczna, 2005. ISBN 83-7430-006-X.
  • Laurence L. Brunton, John S. Lazo, Keith L. Parker: Goodman's & Gilman's Pharmacological Basis of Therapeutics, 11th Ed.. The McGraw-Hill Companies, Inc., 2006. ISBN 0-07-142280-3.
  • Ernst Mutschler, Gerd Geisslinger: Farmakologia i Toksykologia Mutschlera. MedPharm, 2010. ISBN 978-83-60466-81-0.
  • BMJ Group: British National Formulary 61. London: # BMJ Group and the Royal Pharmaceutical Society of Great Britain, March 2011. ISBN 978-0-85369-962-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.