Przejdź do zawartości

Mlęcin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mlęcin
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Powiat

miński

Gmina

Dobre

Liczba ludności (2021)

396[1][2]

Strefa numeracyjna

25

Kod pocztowy

05-307[3]

Tablice rejestracyjne

WM

SIMC

0670410[4][4][5]

Położenie na mapie gminy Dobre
Mapa konturowa gminy Dobre, na dole znajduje się punkt z opisem „Mlęcin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Mlęcin”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Mlęcin”
Położenie na mapie powiatu mińskiego
Mapa konturowa powiatu mińskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Mlęcin”
Ziemia52°16′42″N 21°41′00″E/52,278333 21,683333[6]
Multimedia w Wikimedia Commons

Mlęcin – wieś sołecka[7] w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim, w gminie Dobre.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Świętej w Wiśniewie, a wierni Kościoła Starokatolickiego Mariawitów należą do parafii Trójcy Przenajświętszej w Wiśniewie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa siedleckiego.

W Mlęcinie funkcjonuje Ochotnicza Straż Pożarna (1965 r.) oraz Szkoła Podstawowa im. Marii Kownackiej.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Mlęcin został lokowany w II połowie XV wieku. W początkowym okresie swojego istnienia stanowił własność książąt mazowieckich.

W 1442 r. w Gnieźnie toczyła się sprawa apelacyjna dotycząca parafii Wiśniew, tj. plebana z sołtysem i kmieciami jednej ze wsi. W 1513 r. pleban wiśniewski Jan wytoczył proces Kapitule Poznańskiej o pobieranie dziesięcin z „ról wójtowskich w Wiśniewie, Mlęcinie i Turku", które jego poprzednicy pobierali od przeszło 70 lat, a w 1504 r. biskup Jan Lubrański darował je właśnie Kapitule Poznańskiej[8].

Miejscowość usytuowana była przy trakcie prowadzącym z Warszawy, przez Stanisławów, dalej Grębków, aż do Siedlec. W XV w. Mlęcin należał do ziemi warszawskiej Księstwa Mazowieckiego.

W 1620 r. dominikanie warszawscy nabyli wieś Mlęcin z Wolą Mlęcińską i Gęsianką. W przeciągu kolejnych lat dochody z Mlęcina przyczyniły się do ukończenia budowy klasztoru w Warszawie w 1647 r. W 1677 r. w trakcie epidemii cholery, zakonnicy i studium zmuszeni byli opuścić klasztor, znajdując schronienie w Mlęcinie. Epidemia trwała dwa lata. Wówczas zmarł w Mlęcinie przeor warszawski ksiądz Cypryjan Stefanowski. W lipcu 1677 r. wybrano tutaj nowego przeora, księdza Kandyda Zagórowskiego. W latach 40. XVIII w. ksiądz przeor Ochabowicz wystawił w Mlęcinie kaplicę[9].

W 1827 r. w Mlęcinie znajdowało się 17 domów (w tym dwa murowane)[10].

Podczas powstania listopadowego w 1831 r. operujące oddziały wojskowe dokonały zniszczeń, o czym świadczy sprawa allewiacyjna z 1832 r., złożona przez ówczesnego dzierżawcę majątku Mlęcin[11].

W drugiej połowie XIX wieku, dobra ziemskie składały się z folwarków: Mlęcin i Adamów oraz wsi: Mlęcin, Wiszniówka, Wólka Mlęcka, Gęsianka Borowa, Narty, Żebrówka i Strzebula[10]

W czasach Królestwa Polskiego, miejscowość należała do obwodu stanisławowskiego. Po upadku powstania styczniowego Mlęcin znalazł się w granicach powiatu radzymińskiego. Między 1867 a 1868 istniała gmina Mlęcin (wcielona później do gminy Rudzienko).

W czerwcu 1964 r. doszło do rozległego pożaru, podczas którego spaleniu uległy zabudowania mieszkańców. Wydarzenie to było główną przyczyną założenia Ochotniczej Straży Pożarnej w Mlęcinie.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Wieś Mlęcin w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2024-11-18], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2024-11-18].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 788 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200)
  6. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 81223.
  7. ↑ BIP gminy, sołectwa
  8. ↑ "Dzieje archidiecezji poznańskiej w granicach historycznych i jej ustrój" J. Nowacki, Poznań 1964 r.
  9. ↑ "Kościoły warszawskie rzymsko-katolickie opisane pod względem historycznym przez Juljana Bartoszewicza", Drukarnia S. Orgelbranda, Warszawa 1855
  10. 1 2 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskichTom XIV
  11. ↑ Sprawa allewiacyjna dworu dóbr Mlęcin, klęską wojny w r. 1831 dotkniętych - Akta II Rady Stanu Królestwa Polskiego z lat 1807-1853

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mlęcin&oldid=79030374”