Mlask nosowy podniebienny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mlask nosowy podniebienny
ǂ̃
Jednostka znakowa

ǂ​̃

Unikod

U+01c2 U+0303

UTF-8 (hex)

c7 82 cc 83

ŋǂ
Jednostka znakowa

ŋ​ǂ

Unikod

U+014b U+01c2

UTF-8 (hex)

c5 8b c7 82

Inne systemy
Kirshenbaum n^!
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Mlask nosowy podniebienny – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczany jest symbolem [ǂ̃] lub [ŋǂ].

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ǂ̃]:

  • modulowany jest prąd powietrza zasysanego powstały w wyniku różnicy ciśnień wytworzonej przy grzbiecie języka wzniesionym do góry, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji ustnej i ingresji (zob. mlaski),
  • mimo iż dochodzi do zablokowania przepływu powietrza przez tor ustny jamą ustną, podniebienie miękkie jest opuszczone i powietrze uchodzi przez nos – jest to spółgłoska nosowa,
  • prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej powietrze uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – jest to spółgłoska środkowa,
  • wiązadła głosowe drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Język Słowo w MAF Znaczenie
nama [ǂhabāŋǂhaba] spłaszczyć [1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter Ladefoged, Anthony Traill, Linguistic Phonetic Descriptions of Clicks, „Language”, 60 (1), Linguistic Society of America, 1984, s. 6 (ang.).