Mnin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mnin
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat konecki
Gmina Słupia (Konecka)
Liczba ludności (2006) 640
Kod pocztowy 26-234
Tablice rejestracyjne TKN
SIMC 0269587
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Mnin
Mnin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mnin
Mnin
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Mnin
Mnin
Ziemia 50°59′27″N 20°11′13″E/50,990833 20,186944

Mninwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie koneckim, w gminie Słupia[1].

Historia[edytuj]

W 1347 r. arcybiskup gnieźnieński Jarosław przeznaczył dziesięcinę pochodzącą z Mnina na uposażenie prebendy św. Jerzego w katedrze krakowskiej. Wcześniej była ona płacona katedrze gnieźnieńskiej.

Już w XV w. istniał tutaj kościół drewniany. Według Jana Długosza część łanów kmiecych i cztery karczmy oddawały dziesięcinę do Krakowa. Druga część wsi oraz folwark oddawały miejscowemu proboszczowi. Dziedzicem wsi był Jakób Jelita. W Liber Beneficiorum Jana Łaskiego miejscowy kościół nazwany został starym.

W 1824 r. powstała murowana świątynia fundacji Aleksandra Walewskiego, dziedzica Mnina. W 1827 r. było tu 57 domów i 402 mieszkańców.

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego z lat 80. XIX wieku opisuje Mnin jako wieś i folwark w gminie Pijanów w powiecie koneckim. Znajdował się tu wówczas kościół, szkoła początkowa, gorzelnia i piec wapienny. Wieś miała 106 domów, 703 mieszkańców, 1877 mórg ziemi włościańskiej i 828 ziemi folwarcznej[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-12].
  2. Mnin w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom VI (Malczyce – Netreba) z 1885 r.