Moc pozorna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Moc pozorna – (S, VA) wielkość fizyczna określana dla obwodów prądu przemiennego. Wyraża się ją jako iloczyn wartości skutecznych napięcia i natężenia prądu:

S = U I

gdzie:

U, Iwartości skuteczne napięcia i natężenia prądu.

Związki z innymi wielkościami elektrycznymi[edytuj]

Dla napięcia sinusoidalnego:

S = U I = \frac 1 2 U_m I_m

Moc pozorna jest związany z mocą czynną i bierną prądu elektrycznego pobieranego przez odbiornik ze źródła:

 S = \sqrt {P^2 + Q^2}

Związek z impedancją:

 S = Z I^2\,

Związek z admitancją:

 S = Y U^2 \,

Gdzie:

U_m, I_m – wartości szczytowe napięcia i natężenia prądu sinusoidalnie zmiennego,
Z – moduł impedancji,
Y – moduł admitancji,
Pmoc czynna,
Qmoc bierna,

Jako moc znamionowa[edytuj]

Moc pozorna podawana jest jako moc znamionowa generatorów, transformatorów i innych urządzeń wytwarzających i przetwarzających energię elektryczną prądu przemiennego.

Jednostka[edytuj]

W elektroenergetyce najczęściej operuje się jednostką MVA (megawoltamper) równą 106 VA.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]