Moczarne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Moczarne
Moczarne w 1968
Moczarne w 1968
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat leski
Gmina Cisna
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-608
Tablice rejestracyjne RLS
SIMC 0347940
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Moczarne
Moczarne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Moczarne
Moczarne
Ziemia49°06′40″N 22°31′14″E/49,111111 22,520556

Moczarneosada śródleśna w Polsce, dawna wieś, położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Cisna[1][2].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

Osada była punktem końcowym linii bieszczadzkiej kolejki wąskotorowej doprowadzonej tu z miejscowości Majdan.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Była to wieś królewska lokowana na prawie wołoskim w końcu XVI wieku[3]. Istniała w niej cerkiew prawosławna i młyn wodny[3]. Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiają się w roku 1618, jednak już w roku 1629 jest miejscowością opuszczoną na skutek zaraz i napadów rozbójników z ówczesnej strony węgierskiej[3]. Zabudowa została w kolejnych latach całkowicie zniszczona. Dawną wieś jako puste pastwiska król Michał Korybut Wiśniowiecki nadał właścicielom Wetliny, do której ją przyłączono. Dla celów gospodarki leśnej, w 1964 roki doprowadzono do Moczarnego kolej wąskotorową, której osada była punktem końcowym[3]. Powstała tu wówczas też osada pracowników leśnych[3].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Ciekawa flora. W okolicy górnej stacji kolejki, na wysokości 780 m n.p.m. występuje dzwonek szerokolistny – bardzo rzadka w Polsce roślina, znana tylko z 6 stanowisk (wszystkie w Bieszczadach). Odnotowano tutaj też stanowisko innego bardzo rzadkiego gatunku – zarazy macierzankowej[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  2. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. a b c d e Kryciński (opr.) 1996 ↓, s. 294-295.
  4. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Kryciński (opr.): Bieszczady. Słownik historyczno-krajoznawczy. Część 2. Gmina Cisna. Warszawa: Wydawnictwo Stanisław Kryciński, 1996. ISBN 83-85531-07-6.