Moczarne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Moczarne
Moczarne w 1968
Moczarne w 1968
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat leski
Gmina Cisna
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-608
Tablice rejestracyjne RLS
SIMC 0347940
Położenie na mapie gminy Cisna
Mapa lokalizacyjna gminy Cisna
Moczarne
Moczarne
Położenie na mapie powiatu leskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu leskiego
Moczarne
Moczarne
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Moczarne
Moczarne
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Moczarne
Moczarne
Ziemia49°06′40″N 22°31′14″E/49,111111 22,520556

Moczarneosada śródleśna w Polsce, dawna wieś, położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Cisna[1][2].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

Osada była punktem końcowym linii Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej doprowadzonej tu z miejscowości Majdan.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Była to wieś królewska lokowana na prawie wołoskim w końcu XVI wieku[3]. Istniała w niej cerkiew prawosławna i młyn wodny[3]. Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiają się w roku 1618, jednak już w roku 1629 jest miejscowością opuszczoną na skutek zaraz i napadów rozbójników z ówczesnej strony węgierskiej[3]. Zabudowa została w kolejnych latach całkowicie zniszczona. Dawną wieś jako puste pastwiska król Michał Korybut Wiśniowiecki nadał właścicielom Wetliny, do której ją przyłączono. Dla celów gospodarki leśnej, w 1964 roki doprowadzono do Moczarnego kolej wąskotorową, której osada była punktem końcowym[3]. Powstała tu wówczas też osada pracowników leśnych[3].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Ciekawa flora. W okolicy górnej stacji kolejki, na wysokości 780 m n.p.m. występuje dzwonek szerokolistny – bardzo rzadka w Polsce roślina, znana tylko z 6 stanowisk (wszystkie w Bieszczadach). Odnotowano tutaj też stanowisko innego bardzo rzadkiego gatunku – zarazy macierzankowej[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS. Wyszukiwarka TERYT
  2. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. a b c d e Kryciński (opr.) 1996 ↓, s. 294-295.
  4. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Kryciński (opr.): Bieszczady. Słownik historyczno-krajoznawczy. Część 2. Gmina Cisna. Warszawa: Wydawnictwo Stanisław Kryciński, 1996. ISBN 83-85531-07-6.