Model Gordona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Model stałego wzrostu dywidendy (Gordona-Shapiro) – wariant modelu zdyskontowanych przepływów pieniężnych. Służy do obliczenia wartości przedsiębiorstw lub akcji spółek giełdowych.

W tym modelu zakłada się, że przedsiębiorstwo płaci regularnie dywidendy o wartości D, które stale rosną o stały współczynnik g.


.

- dywidenda w następnym roku


  • g – stopa wzrostu zysku/dywidendy
  • ROE – stopa zwrotu z kapitału własnego spółki
  • f – wskaźnik zysku zatrzymanego
  • r – wymagana stopa zwrotu

Model ten jest użyteczny dla inwestorów, którzy nie mają wpływu na politykę dywidendową spółki (czyli dla akcjonariuszy mniejszościowych).

Bibliografia[edytuj]

  • K.Jajuga, T. Jajuga: Inwestycje. PWN, wyd. III zmienione, 2006.