Modest Romiszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Modest Romiszewski
Ilustracja
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1861
Warszawa
Data i miejsce śmierci 7 października 1930
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1 IX 1878 – 30 IX 1918 (Armia Imperium Rosyjskiego),
29 XII 1918 – 1 IV 1921 (Wojsko Polskie)
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, Wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Order Świętego Włodzimierza II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie)

Modest Romiszewski (ur. 29 lipca 1861[1] w Warszawie, zm. 7 października 1930 w Warszawie) – generał lejtnant Armii Imperium Rosyjskiego i generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

Był synem Władysława, generała piechoty armii rosyjskiej, i Anny z Dżakelich oraz starszym bratem Eugeniusza, lekarza wojskowego, tytularnego generała brygady Wojska Polskiego. 1 września 1878, jako wychowanek cesarskiego Korpusu Paziów w Petersburgu, rozpoczął służbę w armii carskiej i pełnił ją do 30 września 1918. W latach 1886-1889 studiował na Wojskowej Akademii Prawa, a w 1892 ukończył Oficerską Szkołę Artylerii. Pełnił służbę w gwardyjskich brygadach artylerii. Dowodził dywizjonem artylerii konnej i brygadą artylerii (1906-1910). Następnie pełnił służbę na stanowisku inspektora artylerii korpusu armijnego.

Od 29 grudnia 1918 pełnił służbę w Wojsku Polskim. Wyznaczony został na stanowisko szefa Sekcji II (szkół podoficerskich) w Departamencie Naukowo-Szkolnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Był twórcą koncepcji korpusu podoficerów w WP. Od 29 kwietnia 1919 był członkiem Rady Wojennej. 21 kwietnia 1920 zatwierdzony został w stopniu generała porucznika z dniem 1 kwietnia tego roku. W czerwcu 1920 powołany został na stanowisko generalnego inspektora artylerii przy Naczelnym Wodzu. Z dniem 1 kwietnia 1921 przeniesiony został w stan spoczynku[2]. 26 października 1923 Prezydent RP zatwierdził go w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie generałów.

Osiadł w Warszawie. Członek Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności[3] oraz Rady Naczelnej, utworzonego w 1921, Klubu Gruzińsko-Polskiego (Sakartwelo-Polonetis Klubi)[4]. Zmarł w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Był żonaty z Ludwiką z domu Lortsch, siostrą Adolfa Lortscha. Miał czworo dzieci, w tym Modesta (mjr. WP) i Wiktora (pilota).

Awanse[edytuj]

Odznaczenia[edytuj]

Rosyjskie[5]:

Przypisy

  1. Rocznik Oficerski 1923, s. 1575
  2. Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ... s. 281 błędnie podał, że przeniesienie w stan spoczynku miało miejsce 6 maja 1921 r.
  3. Sprawozdanie z działalności Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności. Rok działalności 116-ty, 1930/31
  4. Amirani: jednodniówka Gruzińsko-Polskiego Klubu, Warszawa 1922
  5. Romiszewski Modest (1861–1930). W: Polski Słownik Biograficzny t. XXXI/1988-1989 [on-line]. [dostęp 2017-08-27].

Bibliografia[edytuj]

  • Gen. dyw. Modest Romiszewski, Zarys budowy instytucji podoficerów w Armii Polskiej, wstęp i oprac. Wojciech Hanus, Przegląd Historyczno-Wojskowy Nr 3 (208) z 2005 r., ss. 119-128.
  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa 1994, ​ISBN 83-11-08262-6​, s. 281.
  • Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.