Moduł Unity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Unity
ISS Unity module.jpg
Inne nazwy Node 1
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA Centrum Lotów Kosmicznych imienia George'a C. Marshalla, Boeing
Rakieta nośna Endeavour (STS-88)
Miejsce startu Centrum Kosmiczne im. Johna F. Kennedy'ego, USA
Opis
Komponent stacji ISS
Typ elementu łącznik
Czas trwania misji
Start 4 grudnia 1998 (8:35:34 GMT)
Dokowanie 6 grudnia 1998
Wymiary
Długość 5,47 m
Średnica 4,57 m
Stacja ISS po misji STS-88
Połączone moduły Zarja i Unity (czerwiec 1999)

Unity (ang. - jedność) lub Node 1 – to pierwszy zbudowany przez amerykanów komponent Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Został wyniesiony na orbitę 4 grudnia 1998 jako główny ładunek wahadłowca misji STS-88 – lot montażowy 2 A. Pełni funkcję korytarza łącznikowego między innymi modułami stacji; ma kształt walca; posiada sześć przejść (węzłów).

Node 1 został zbudowany przez firmę Boeing Company w ośrodku produkcyjnym Marshall Space Flight Center w Huntsville. Unity jest pierwszym z trzech modułów łącznikowych zbudowanych na potrzeby stacji.

Dostarczony na orbitę na pokładzie wahadłowca Endeavour, Unity został połączony 6 grudnia 1998 z już orbitującym modułem Zarja (komponentem stacji finansowanym przez Amerykanów a zbudowanym przez Rosjan, wystrzelonym wcześniej na pokładzie rakiety Proton z kosmodromu Bajkonur (Kazachstan)). Dodatkowo do Unity są przyłączone:

Istotne zasoby stacji - takie jak płyny, systemy kontroli środowiska i podtrzymywania życia, systemy elektryczne i danych - przebiegają przez Unity, dostarczając zaopatrzenie niezbędne do życia i pracy na ISS. We wnętrzu modułu znajduje się przeszło 50 000 części mechanicznych, 216 przewodów od płynów i gazów oraz 121 kabli elektrycznych (wewnętrznych i zamontowanych na zewnątrz poszycia) o łącznej długości ponad 11 kilometrów. Node 1 posiada cztery specjalne półki na ekwipunek, wyposażony jest również w system komunikacji umożliwiający transmisję danych, głosu i sygnałów video niskiej jakości pomiędzy ISS a Centrum Kontroli Misji w Houston, używany na wczesnym etapie działania stacji; Konstrukcja modułu opiera się na aluminiowym szkielecie.

W czasie wystrzeliwania Unity na pokładzie Endeavour do obu końców modułu przyłączone były dwa stożkowe porty dokujące. Urządzenia PMA (ang. Pressurized Mating Adapter) pozwalają systemom dokującym o różnych standardach, używanych na amerykańskich wahadłowcach i modułach rosyjskich, na przyłączanie do włazów węzłów. Jeden z PMA na stałe łączy moduły Unity i Zarja, podczas gdy drugi zapewniał możliwość dokowania wahadłowcom (w toku dalszej rozbudowy stacji PMA ten został przeniesiony na dalsze moduły).

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Długość: 5,49 m
  • Średnica: 4,57 m
  • Masa: 11 612 kg