Moissanit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam |
muszlowy[3] |
| Łupliwość |
słaba, niewyraźna[3] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[3] |
| Układ krystalograficzny | |
| Gęstość |
3,22 g/cm³[3] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieski, bezbarwny, zielony, zielonożółty, żółty, czarny[2][3] |
| Rysa |
zielonawoszara[3] |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
2,616–2,812 (jednoosiowy)[3] |
| Inne |
dwójłomność: 0,2–0,3 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
1.DA. |
Moissanit – bardzo rzadki minerał, węglik krzemu. Krystalizuje w jednym z trzech układów krystalograficznych: regularnym, heksagonalnym, trygonalnym. Największe znaczenie jubilerskie mają bezbarwne kryształy krystalizujące w układzie heksagonalnym. Odkryty został przez francuskiego chemika i mineraloga Henriego Moissana w meteorycie Canyon Diablo w Stanach Zjednoczonych. Produkowany syntetycznie od lat 60. XX w. głównie na potrzeby przemysłu elektronicznego. Kamienie jakości jubilerskiej pojawiły się pod koniec lat 90. XX w. Osiągają rozmiary do 380 ct. Są one bardzo podobne do diamentów, różni je przede wszystkim dyspersja (0,104 dla moissanitu, 0,044 dla diamentu), można też rozróżnić je metodami spektroskopowymi[1].
Syntetyczne moissanity są używane w jubilerstwie jako kamienie ozdobne o właściwościach zbliżonych do brylantów i znacznie niższej cenie[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 Moissanit – nowa imitacja diamentu, Polskie Towarzystwo Gemmologiczne [zarchiwizowane 2005-05-15].
- 1 2 3 4 5 Moissanite, [w:] WebMineral.com [online] [dostęp 2021-08-06] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Moissanite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2021-08-06] (ang.).
- ↑ Moissanite czy diament? [online], zaklad-zlotniczy.pl, 3 listopada 2023 [dostęp 2025-08-29].