Mojżesz Jerozolimski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mojżesz Nachum Jerozolimski
Mojżesz Nachum Jerozolimski
Lata życia 1855 - 1916
Rabin Kamenki
Okres urzędowania od 1880
do 1882
Rabin Ostrołęki
Okres urzędowania od 1882
do 1902
Naczelny rabin Kielc
Okres urzędowania od 1903
do 1915
Poprzednik Mordechaj Kuzmirer
Następca Abele Rapoport

Mojżesz Nachum Jerozolimski (ur. 1855 w Kamence na Ukrainie, zm. 30 czerwca 1916 w Horolu) – żydowski myśliciel, chasyd, uczeń rabina Chaima Halbersztama, główny inspektor szkół żydowskich w Rosji. W roku 1880 wybrany rabinem Kamenki. Dwa lata później został rabinem Ostrołęki, sprawował tę funkcję do 1902 r. W latach 1903-1915 naczelny rabin Kielc. Organizator zjazdu rabinów w 1913 r. Podczas I wojny światowej opuścił miasto wraz z cofającymi się wojskami rosyjskimi. Udał się na Ukrainę, do Horola, gdzie zmarł.

Mimo swego pochodzenia i pełnionych funkcji zwolennik ruchu Hibbat Sion (Miłośnicy Syjonu). Autor komentarza do Miszne Tory i wielu rozpraw talmudycznych.

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

  • Minchat Mosze (Podarek Mojżesza)
  • Birkat Mosze (Błogosławieństwo Mojżesza)
  • Beer Mosze (Studia Mojżesza)
  • Leszed Haszemen (Treść oliwy)