Mokichi Saitō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mokichi Saitō
(斎藤 茂吉)

Mokichi Moriya
(守谷 茂吉)
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1882
Data i miejsce śmierci 25 lutego 1953
Zawód pisarz, lekarz psychiatra
Narodowość japońska

Mokichi Saitō (jap. 斎藤 茂吉 Saitō Mokichi?, ur. 14 maja 1882, zm. 25 lutego 1953)japoński poeta, z zawodu lekarz psychiatra[1].

Urodził się jako Mokichi Moriya (jap. 守谷 茂吉 Moriya Mokichi?) w rodzinie chłopskiej w prefekturze Yamagata[2]. Dzięki pomocy krewnych z Tokio ukończył studia medyczne[2]. Początkowo wykładał w Nagasaki, później wyjechał do Europy, w latach 1921–1924 kształcąc się na uniwersytetach w Wiedniu i Monachium[3]. Był rodzinnym lekarzem Ryūnosuke Akutagawy, któremu asystował przy popełnieniu samobójstwa[2].

Tworzył poezje w stylu tanka[1][4], inspirowane twórczością Sachio Itō[3]. Zaliczany jest do szkoły poetyckiej Araragi, skupionej wokół czasopisma literackiego o tej samej nazwie. Wydał 17 tomików poetyckich, m.in. Shakkō (Czerwone światło, 1913, debiut, zawiera 834 tanka z lat 1905–1913)[5], Aratama (1921), Shiroki yama (1949) i Renzan (1950)[3]. Był również autorem esejów na temat folkloru[3]. Został odznaczony Nagrodą Literacką Yomiuri i Orderem Kultury[2].

Jego synem był eseista Morio Kita[2][3].

Przypisy

  1. a b Saitō Mokichi (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2017-08-12].
  2. a b c d e f J. Scott Miller: The A to Z of Modern Japanese Literature and Theater. Lanham: Scarecrow Press, 2010, s. 104-105. ISBN 978-0-8108-7615-6.
  3. a b c d e f Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 809. ISBN 0-674-01753-6.
  4. Japanese literature (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2017-08-12].
  5. a b Mikołaj Melanowicz: Historia literatury japońskiej. Warszawa: PWN SA, 2011, s. 333.