Moko skalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Moko skalny
Kerodon rupestris[1]
Wied-Neuwied, 1820
Moko skalny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd jeżozwierzowce
Infrarząd jeżozwierzokształtne
Rodzina kawiowate
Podrodzina kapibary
Rodzaj moko
Gatunek moko skalny
Synonimy
  • K. moco Lesson, 1827
  • K. sciurens Geoffroy St. Hilaire, 1826
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Moko skalny[3], dawniej: moko[4] (Kerodon rupestris) – gatunek gryzonia z rodziny kawiowatych występujący we wschodniej Brazylii.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Moko skalny dorasta do 20-40 cm, waży około kilograma. Jego futro jest szarobrązowe, z żółtobrązowym brzuchem i białawym podgardlem. W zależności od osobnika ogon występuje w formie szczątkowej lub zanikł zupełnie.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Moko skalne żywią się roślinami, głównie liśćmi, kwiatami, gałązkami, a także owocami i warzywami. Żyją w niewielkich grupach rodzinnych. Porozumiewają się głosem, w przeciwieństwie do innych gryzoni rzadko stosują sygnały zapachowe. W razie zagrożenia wydają z siebie piski ostrzegające innych członków stada przed niebezpieczeństwem. Moko skalne dożywają zazwyczaj 5 lat, zaobserwowany rekordzista żył 11 lat.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Samice moko skalnego osiągają dojrzałość płciową po nieco ponad 130 dniach życia i od tego momentu są płodne przez cały rok. Zazwyczaj wychowują trzy mioty rocznie, każdy liczący 1-3 młode ważące ok. 85 g. Ciąża trwa średnio 76 dni. Młode są karmione mlekiem średnio 35 dni, choć mogą uzupełniać swoją dietę roślinami już po 2 dniach od narodzin.

Interakcja z człowiekiem[edytuj | edytuj kod]

Moko skalne są łowione przez ludzi dla mięsa. Niekiedy także występują w roli zwierząt domowych, aczkolwiek nie jest to częste zjawisko.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kerodon rupestris, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Kerodon rupestris. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Animal Diversity web [Dostęp 26 grudnia 2009]
  2. Smithsonian Zoological Park [Dostęp 26 grudnia 2009]