Mokrzeszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

50°51′3″N 16°22′14″E

- błąd

39 m

WD

50°51'2.5"N, 16°22'13.8"E, 50°51'25.16"N, 16°22'24.82"E

- błąd

14 m

Odległość

13 m

Mokrzeszów
wieś
Ilustracja
Szpital w Mokrzeszowie
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

świdnicki

Gmina

Świdnica

Liczba ludności (2022)

1068[1]

Strefa numeracyjna

74

Kod pocztowy

58-160[2]

Tablice rejestracyjne

DSW

SIMC

0856190

Położenie na mapie gminy wiejskiej Świdnica
Mapa konturowa gminy wiejskiej Świdnica, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Mokrzeszów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Mokrzeszów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Mokrzeszów”
Położenie na mapie powiatu świdnickiego
Mapa konturowa powiatu świdnickiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Mokrzeszów”
Ziemia50°51′03″N 16°22′14″E/50,850833 16,370556
Strona internetowa

Mokrzeszów[3] (niem. Kunzendorf[4]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Świdnica.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Szpital w Mokrzeszowie
Pałac w Mokrzeszowie, fragment widokówki przed 1939

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[5]:

  • kościół pw. św. Jadwigi, gotycki z XIV w., przebudowany około 1500 r., remontowany na przełomie XIX/XX w. i 1965 r. Jenonawowy, trójprzęsłowy, sklepienie gwiaździste[6]. Najciekawszym elementem wyposażenia są: gotycka rzeźba Madonny z około 1430 r. i epitafia z XVI w.
  • pałac (nr 111), z czwartej ćwierci XIX w., ostatnimi właścicielami byli von Hochbergowie z Książa
  • szpital, zbudowany z cegły w kolorze żółtym[7] w stylu neogotyckim w drugiej połowie XIX w. otoczony parkiem. Szpital i dom starców został wybudowany z funduszy przekazanych Zakonowi Kawalerów Maltańskich przez właściciela miejscowości. Podczas I wojny światowej w obiekcie mieścił się szpital dla pilotów, a w latach 1918-1939 był budynkiem sanatoryjnym. Istnieje hipoteza o siedzibie stowarzyszenia Źródeł Życia (Lebensborn) w szpitalu. Po II wojnie światowej mieścił szkoły rolniczo-ogrodnicze, Wojewódzki Ośrodek Doskonalenia Rolniczego, Wojewódzki Ośrodek Doskonalenia Kadr Administracji Państwowej. Pomieszczenia budynku były planem dla polskiego serialu Gruby z 1971 r.[7]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych, Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-03].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 803 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  4. Historia nazw miejscowości w latach 1945-2006 + XVIII w. ▪ Wiesław J. Raszkiewicz. Swidnica.pl. [dostęp 2015-11-13].
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 166. [dostęp 2012-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-29)].
  6. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 195
  7. a b "Fabryka" idealnych, aryjskich dzieci Hitlera. Mroczna przeszłość dolnośląskiego pałacu. [dostęp 2015-10-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rezydencje ziemi świdnickiej, zespół redakcyjny: W. Rośkowicz, S. Nowotny, R. Skowron, Świdnica 1997, s. 35.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]