Molinezja żaglopłetwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Molinezja żaglopłetwa
Poecilia velifera[1]
(Regan, 1914)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Infragromada doskonałokostne
Rząd karpieńcokształtne
Rodzina piękniczkowate
Rodzaj Poecilia
Gatunek molinezja żaglopłetwa
Synonimy
  • Mollienesia velifera Regan, 1914
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Molinezja żaglopłetwa[3] (Poecilia velifera) – słodkowodna ryba akwariowa z rzędu karpieńcokształtnych (Cyprinodontiformes) i rodziny piękniczkowatych.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Meksyk (Półwysep Jukatan)

Wielkość[edytuj | edytuj kod]

Samiec do 15 cm długości, samica do 18 cm.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Płetwa odbytowa samców jest przekształcona w gonopodium. Płetwa grzbietowa jest kształtem zbliżona do prostokąta, długość jej podstawy jest większa (mniej więcej dwukrotnie) od wysokości. Płetwa ogonowa jest duża, u ryb tzw. odmiany księżycowej charakteryzuje się lirowatym wydłużeniem górnych i dolnych promieni. W obrębie tego gatunku wyhodowano mutacje pstre, albinotyczne, pomarańczowe i czarne (tzw. Black Molly), o normalnych lub lirowatych płetwach ogonowych. Samice są mniej barwne niż samce.

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Żywe larwy komarów: ochotka i wodzień , mniejsze żywe dafnie, również narybek. Mrożone serce wołowe, mrożona ochotka i mrożony wodzień. Pokarmy płatkowe roślinne i suszone dafnie. Można również podawać zmrożone i posiekane dżdżownice. Niezbędny dostęp do pokarmu roślinnego (patrz: spirulina, mrożony szpinak), rybka zjada chętnie glony oczyszczając akwarium.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Jeżeli są dogodne warunki w akwarium molinezje bardzo łatwo się rozmnaża. Są one jajożyworodne, czyli narybek rodzi się dobrze rozwinięty, gotowy do pływania po zbiorniku i poszukiwania w nim pokarmu. Aby nastąpiło zapłodnienie potrzebny jest samiec i samica. Samca łatwo jest rozpoznać po gonopodium. Dorosła samica może urodzić nawet od 30 do 80 młodych molinezji. Przed porodem warto przenieść samicę do osobnego zbiornika lub tzw. kotnika (prostokątnej klatki pływającej po akwarium po powierzchni wody) aby nie został zjedzony narybek.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Jest podobna do pokrewnego gatunku – molinezji szerokopłetwej, z którym daje płodne potomstwo. Dość trudno jest określić systematyczne powiązania tych ryb. Oba gatunki zostały sprowadzone do Europy w 1913 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Poecilia velifera, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. Poecilia velifera, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Nazewnictwo ryb egzotycznych, AKWARIUM, Nr 1-2/70