Monaster Visoki Dečani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monaster Visoki Dečani
Манастир Високи Дечани
{{{nazwa klasztoru}}}
Państwo  Kosowo
 Serbia
Miejscowość 12 km od miasta Peć
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru monaster
Eparchia raszko-prizreńska
Obiekty sakralne
Katedra Chrystusa Pantokratora
Założyciel klasztoru król Stefan Urosz III Deczański
Data budowy 1327–1335
Położenie na mapie Kosowa
Mapa lokalizacyjna Kosowa
Monaster Visoki Dečani
Monaster Visoki Dečani
Ziemia42°32′48″N 20°16′18″E/42,546667 20,271667
Monaster Visoki Dečani
Medieval Monuments in Kosovo
a
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Typ kulturowe
Spełniane kryterium II, III, IV
Numer ref. 724
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2004
na 28. sesji
Dokonane zmiany 2006
Obiekt zagrożony 2006
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Monaster Visoki Dečani (serb. Манастир Високи Дечани, Manastir Visoki Dečani) – główny monaster Serbskiej Cerkwi Prawosławnej w północno-zachodniej części Kosowa 12 kilometrów na południe od miejscowości Peć. Miejscowa katedra jest największą tego typu średniowieczną budowlą na Bałkanach zawierającą liczne freski z epoki bizantyjskiej.

Monaster został założony przez króla Stefana Dečanskiego w 1327. Statut założycielski powstał w 1330. W następnym roku król Stefan zmarł i został pochowany w monasterze, który odtąd stał się popularnym miejscem kultu. Budowa była kontynuowana przez syna zmarłego króla Stefana Duszana aż do 1335, a do 1350 ukończono malowanie fresków.

Katedra, poświęcona Chrystusowi Pantokratorowi i zbudowana z różowo-purpurowego, jasnożółtego i onyksowego marmuru, była konstruowana pod przewodnictwem mnicha Vitusa z Kotoru, franciszkanina. Odróżnia się od innych ówczesnych serbskich kościołów dzięki okazałym rozmiarom i cechom architektury romańskiej. Zbiór fresków składa się z ponad tysiąca portretów dotyczących niemal wszystkich głównym tematów z Nowego Testamentu. Katedra zawiera oryginalne XIV-wieczne drewniane ikonostasy, tron igumena oraz rzeźbiony sarkofag któla Stefana.

W 2004 UNESCO umieściło monaster na liście światowego dziedzictwa, uznając miejscowe freski za „jeden z najlepszych przykładów tak zwanego renesansu paleologańskiego w sztuce bizantyjskiej” oraz „warte zauważenia zarysy czternastowiecznej rzeczywistości”. Monaster znajduje się pod kontrolą ONZ i KFOR, mają chronić budowlę przed atakami miejscowych Albańczyków.

Linki zewnętrzne[edytuj]