Monaster Zmartwychwstania Pańskiego w Szkłowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monaster Zmartwychwstania Pańskiego
Ilustracja
Zdewastowana cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego (lata 40. XX w.)
Państwo  Białoruś
Miejscowość Szkłów
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia mohylewska i mścisławska
Obiekty sakralne
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego
Fundator Sieniawscy
Data budowy 1702
Data zamknięcia 1847
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Monaster Zmartwychwstania Pańskiego
Monaster Zmartwychwstania Pańskiego
54°11′14,4″N 30°19′16,3″E/54,187333 30,321194

Monaster Zmartwychwstania Pańskiegoprawosławny klasztor w pobliżu Szkłowa, nad Dnieprem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Monaster został ufundowany przez rodzinę Sieniawskich równocześnie z monasterem Zaśnięcia Matki Bożej w Szkłowie i oficjalnie otwarty w 1702 przez biskupa białoruskiego Serapiona. Głównym przedmiotem kultu na jego terenie była ikona Matki Bożej, uważana przez prawosławnych za cudotwórczą. Mimo nacisków hierarchii unickiej przez cały okres swojego funkcjonowania w Rzeczypospolitej zachował wyznanie prawosławne; jako monaster tegoż wyznania wymieniony jest w dekrecie króla Augusta II z 1720. W 1727 Adam Mikołaj Sieniawski sfinansował całkowity remont klasztoru. Główną świątynią monasteru była cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego[1].

Monaster pozostawał czynny do 1847[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Mironowicz A.: Diecezja białoruska w XVII i XVIII wieku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2008, s. 275. ISBN 978-83-7431-150-2.