Monel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wrota wykonane z monelu (Guardian Building w Detroit)

Monel – srebrzystobiały stop miedzi (27–31%) i niklu z domieszką żelaza i manganu[1].

Monel jest plastyczny i odporny na korozję nawet w podwyższonej temperaturze. Jego gęstość wynosi 8,4-8,8 g/cm³, a temperatura topnienia 1300–1950 °C. Głównym zastosowaniem, ze względu na odporność na korozję, jest aparatura w przemyśle chemicznym i okrętownictwie. Stosowany był także w produkcji odbiorczych lamp elektronowych, do wyrobu anod i wsporników elektrod. W lampach mikrofalowych monel wykorzystywany jest w membranach i częściach sprężynujących.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksy Brodowski, Jerzy Chabłowski, Jerzy Auerbach: Radio i Telewizja. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1971, s. 234.