Monice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Monice – wieś, obecnie w granicach Sieradza, położona jest na wysokiej skarpie pradoliny Warty przy dawnym trakcie krakowskim, który stanowi przedłużenie ul. Krakowskie Przedmieście.

Wieś królewska w starostwie sieradzkim w powiecie sieradzkim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dawna wieś posiada bardzo starą metrykę bowiem odkryto tu szczątki osady z późnego okresu rzymskiego i z okresu wielkiej wędrówki ludów. Monice zostały wymienione po raz pierwszy w bulli papieża Innocentego II z 1136 r. Manin (Manicze) wymienione w dokumencie z 1257 r. według którego Kazimierz Wielki otrzymuje tę wieś (i Żarnowo) od arcyb. Jarosława, w zamian za Spicymierz i inne posiadłości, to zdaniem historyków Monice, nie było bowiem wówczas miejscowości o podobnum brzmieniu. Wieś była królewszczyzną, a jej mieszkańcy , za czasów Stefana Batorego, służyli w piechocie wybranieckiej. Przetrwała legenda kmiecego rodu Gołębiów zwanego "wybrańcami" czy Podsiadłych, którzy wywodzą się od osadzonych tu niegdyś jeńców tatarskich. Wieś była obciążona czynszem z przeznaczeniem na reparacje zamku sieradzkiego. Przetrwały wiadomości o dawnych nadaniach królów na rzecz wsi i o procesie z 1724 r., w którym przed sąd królewski pozwali moniczanie dzierżawiącego wieś starostę sieradzkiego. W 1827 r. było tu 75 dymów, a w 1885 r. 86 dymów (chat). Była też karczma nad Żegliną, młyn wodny i wiatrak. W latach 40. XIX w. wieś została sprzedana Reszotarskim. Przed I wojną św. należała (w II pokoleniu) do Jana Dziembowskiego, a w części do uwłaszczonych po 1864 r. włościan. Dwór i zabudowania folwarczne po II wojnie św. wykorzystała Gminna Spółdzielnia.

Do końca lat 50. XX w. przetrwała w Monicach tradycja noszenia sieradzkich strojów ludowych. W dalszym ciągu wyrabia się tu na warsztatach tkackich tradycyjne zapaski i pasiaki, pająki ze słomy, wycinanki, hafty, pisanki.

W okresie okupacji niemieckiej, w latach 1941-45 Monice objęte były poligonem niemieckich wojsk pancernych. Ludność polską w większości wysiedlono, część domów zburzono. Wybudowano drewniane baraki z przeznaczeniem dla wojska, jeńców wojennych, warsztaty naprawcze czołgów. W 1944 r. wokół wsi zbudowano schrony i umocnienia wojenne. Po wojnie wieś w zasadzie powstała od nowa.

Do 1953 roku miejscowość była siedzibą gminy Bogumiłów, a w latach 1953-1954 gminy Monice. Rozporządzeniem Ministra Administracji z 8 XI 1979 r. Monice zostały włączone do Sieradza.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 65

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • A. Ruszkowski, Wioski podmiejskie, które wchłonął Sieradz (Górka, Olendry, Męka, Monice, Zapusty), [w:] "Na sieradzkich szlakach" nr 1/73/2004/XIX, s.28-33.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]