Monika Puzianowska-Kuźnicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monika Puzianowska-Kuźnicka
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1965
Radom
prof. dr hab. nauk medycznych
Alma Mater Akademia Medyczna w Warszawie
Doktorat 1997 – nauki medyczne
Akademia Medyczna w Warszawie
Habilitacja 2003 – nauki medyczne
Instytut Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. Mirosława Mossakowskiego PAN
Profesura 2011
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Monika Zofia Puzianowska-Kuźnicka (ur. 26 sierpnia 1965 w Radomiu) – polska lekarka, naukowiec (genetyka, biologia molekularna, gerontologia, endokrynologia), nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1989 ukończyła z wyróżnieniem studia w II Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Specjalista w zakresie chorób wewnętrznych[1][2]. W latach 1993–1996 w ramach stypendium John E. Fogarty International Center, pracowała w Narodowych Instytutach Zdrowia w Bethesda w Stanach Zjednoczonych. W 2012 ukończyła studia podyplomowe z medycyny estetycznej w Warszawskim Uniwersytecie Medycznym.

Stopień doktora nauk medycznych uzyskała w 1997 w Akademii Medycznej w Warszawie na podstawie rozprawy pt. Wpływ hormonów tarczycy na aktywację czynników transkrypcyjnych rodziny NF1. W 2003 w Instytucie Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. Mirosława Mossakowskiego Polskiej Akademii Nauk uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. Molekularny mechanizm działania receptorów trijodotyroniny in vivo oraz ich udział w rozwoju embrionalnym kręgowców i w procesie neogenezy tkanek ludzkich[2]. Za tę pracę w 2004 uzyskała Nagrodę Prezesa Rady Ministrów[3]. W 2011 postanowieniem Prezydenta RP uzyskała tytuł profesora nauk medycznych[4].

Zawodowo związana z Instytutem Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. Mirosława Mossakowskiego PAN, w którym jest kierownikiem Zespółu Kliniczno-Badawczego Epigenetyki Człowieka[5], a także Szkołą Zdrowia Publicznego Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie[6].

Autorka lub współautorka ponad 100 publikacji oraz kilkunastu monografii i podręczników z zakresu endokrynologii, biologii molekularnej, gerontologii, geriatrii i innych dziedzin medycyny. Promotorka 8 prac doktorskich[2].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monika Puzianowska-Kuźnicka. W: Centralny Rejestr Lekarzy RP – wyszukiwarka informacji podstawowych [on-line]. Naczelna Izba Lekarska. [dostęp 2018-11-27].
  2. a b c Monika Puzianowska-Kuźnicka w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-11-27].
  3. JSK Internet, Nagrody Prezesa Rady Ministrów za działalność naukową, naukowo-techniczną lub artystyczną - Nagrody Premiera - BIP Rady Ministrów i Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, bip.kprm.gov.pl [dostęp 2018-11-30] (pol.).
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 grudnia 2011 r. nr 115-12-11 o nadaniu tytułu naukowego profesora (M.P. z 2012 r. poz. 5)
  5. Zespół Kliniczno - Badawczy Epigenetyki Człowieka, www.imdik.pan.pl [dostęp 2018-11-27] (pol.).
  6. Zakład Geriatrii i Gerontologii | Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, www.cmkp.edu.pl [dostęp 2018-11-27] (pol.).
  7. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 sierpnia 2001 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2001 r. nr 38, poz. 621)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]