Monika Richardson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monika Richardson
Ilustracja
Monika Richardson (2008)
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1972
Wrocław
Zawód, zajęcie dziennikarka
prezenterka
Małżeństwo Will Richardson (1995–2000)
Jamie Malcolm (2001–2012)
Zbigniew Zamachowski (od 2014)
Dzieci Zofia, Tomasz
Strona internetowa

Monika Justyna[1] Richardson de domo Pietkiewicz, tertio voto Zamachowska[2] (ur. 25 kwietnia 1972 we Wrocławiu) – polska iberystka, dziennikarka, prezenterka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest córką architekta[3] Jerzego Pietkiewicza i dziennikarki Barbary Trzeciak-Pietkiewicz. Po rozwodzie rodziców pozostała z matką[4]. Miała młodszego brata Filipa[5] (zm. 2012). Jej bratem ciotecznym jest Piotr Kraśko[6].

Ukończyła naukę w XIV Liceum Ogólnokształcącym im. Polonii Belgijskiej we Wrocławiu[5]. Studiowała iberystykę na Uniwersytecie Warszawskim. Dyplom obroniła w 1995[7] w Ośrodku Studiów Amerykańskich UW. Podczas studiów była nauczycielką języka angielskiego, pracowała w agencji reklamowej Biuro Reklamy SA oraz była piarowcem w firmie produkującej komputery Dell[8].

W 1995 rozpoczęła pracę w TVP2, w której była prowadzącą, autorką i współautorką programów Kulty popkultury, Teleadwokat, Europejczycy, Strefa otwarta, Witaj, Europo, Europa da się lubić, Orzeł czy reszta? i Wstęp Wolny[9]. Od października do grudnia 2006 zasiadała w jury programu Supertalent. W latach 2006–2008 pełniła funkcję redaktorki naczelnej miesięcznika „Zwierciadło”. W 2009 w parze z Krzysztofem Hulbojem zajęła czwarte miejsce w dziewiątej edycji programu TVN Taniec z gwiazdami. W 2011 zakończyła pracę w TVP.

Od marca 2011 do czerwca 2012 współprowadziła z Jarosławem Budnikiem poranną audycję Radia Złote Przeboje Złote Przeboje na Dzień Dobry[10][11]. Od lutego do października 2012 pracowała w TTV, gdzie do czerwca 2012 współprowadziła nadawany w dni powszednie program Raz lepiej, raz gorzej, a od września do końca października 2012 w parze z Romanem Czejarkiem była współprowadzącą Studia TTV, weekendowego magazynu podsumowującego wydarzenia polityczne i showbiznesowe minionego tygodnia[12][13].

W 2013 powróciła do pracy w TVP2, od kwietnia 2013 do listopada 2019 współprowadziła poranny program Pytanie na śniadanie, a wiosną 2019 prowadziła wznowioną serię programu Europa da się lubić[14]. Od listopada 2020 przeprowadza wywiady dla tygodnika „Wprost”[15].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W czasach studenckich była związana z Przemysławem Pohrybieniukiem[8]. Trzykrotnie zamężna. W latach 1995–2000 była żoną Willa Richardsona, amerykańskiego dziennikarza i podróżnika[7], a w sierpniu 2001 poślubiła Szkota Jamie’ego Malcolma[16], byłego pilota RAF, pilota linii Virgin Atlantic. Z drugiego małżeństwa ma dwoje dzieci, Tomasza Davida (ur. 2001)[16] i Zofię. Rozwiedli się w 2012[17]. 3 maja 2014 wyszła za aktora Zbigniewa Zamachowskiego i po ślubie przyjęła nazwisko męża[18]. W marcu 2021 potwierdziła rozstanie z mężem[19].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Nagroda Europejskie Pióro
  • Nagroda Mikrofon
  • Nagroda Ekran
  • Laureatka Telekamer 2005
  • Nominowana do Wiktorów 2004

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 2008: Lubię być Polakiem, Wydawnictwo Dolnośląskie
  • 2008: Moja Europa da się lubić, Publicat
  • 2012: Polki na Bursztynowym Szlaku (współautorka: Lidia Popiel), Świat Książki
  • 2012: Pożegnanie z Anglią (współautorka: Małgorzata Pietkiewicz), Czerwone i Czarne
  • 2014: Kuchnia kobiet, Wydawnictwo Ole

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 44. ISBN 978-83-245-1571-4.
  2. Monika Zamachowska zmieniła nazwisko. plejada.pl. [dostęp 2021-05-06].
  3. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 36. ISBN 978-83-245-1571-4.
  4. Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 38. ISBN 978-83-245-1571-4.
  5. a b Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 18. ISBN 978-83-245-1571-4.
  6. Danger. press.pl. [dostęp 2012-03-08].]
  7. a b Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 52. ISBN 978-83-245-1571-4.
  8. a b Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 47. ISBN 978-83-245-1571-4.
  9. K. Lisowski: Richardson zaskoczona rozwiązaniem współpracy przez TVP. wirtualnemedia.pl, 2010-09-21. [dostęp 2011-07-07].
  10. K. Lisowski: Monika Richardson w Radiu Złote Przeboje. wirtualnemedia.pl, 2011-03-15. [dostęp 2011-07-07].
  11. Złote Przeboje bez Moniki Richardson i Tomasza Karolaka. press.pl, 2012-08-31. [dostęp 2012-09-09].
  12. Monika Richardson i Roman Czejarek poprowadzą „Raz lepiej, raz gorzej” w TTV. wirtualnemedia.pl, 2012-02-06. [dostęp 2012-03-25].
  13. „Nie do wiary”, „Studio TTV” i „Euronews” jesienią w TTV. wirtualnemedia.pl, 2012-08-30. [dostęp 2012-09-09].
  14. Monika Zamachowska: Zakończyłam współpracę z firmą TVP2, rozrywka.dziennik.pl [dostęp 2019-11-14].
  15. Monika Richardson, Wprost, 3 lipca 2021.
  16. a b Monika Richardson, Moja Europa da się lubić, Publicat, 2008, s. 102, ISBN 978-83-245-1571-4.
  17. Rafał Kowalski, Monika Zamachowska wychodziła za mąż 3 razy. Kim są jej byli partnerzy?, Viva.pl.
  18. Monika Richardson poślubiła Zbigniewa Zamachowskiego, wpolityce.pl, 4 maja 2014 [dostęp 2014-05-04] (pol.).
  19. Monika Zamachowska przerywa milczenie! Ujawniła prawdę o rozwodzie i zdradzie męża. viva.pl. [dostęp 2021-05-06].
  20. a b Monika Richardson w bazie filmpolski.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]