Monika Soćko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monika Soćko
Ilustracja
Monika Soćko, Bydgoszcz 2021
Państwo

 Polska

Data i miejsce urodzenia

24 marca 1978
Warszawa

Tytuł szachowy

arcymistrz (2008)

Ranking FIDE

2384 (01.06.2022)

Miejsce w kraju

5 (wśród kobiet)[1]

Gnome-go-next.svg Polscy arcymistrzowie szachowi
Strona internetowa

Monika Soćko (z domu Bobrowska, ur. 24 marca 1978 w Warszawie[2]) – polska szachistka, arcymistrzyni (WGM) od 1995 r., pierwsza Polka, która otrzymała w 2008 r. najwyższy w szachach tytuł arcymistrza (GM).

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Wraz z mężem Bartoszem, 2004

Dzieciństwo spędziła w Rybniku. Grać w szachy zaczęła z ojcem mając około pięć lat[3]. Pierwszy sukces odniosła w roku 1988, zdobywając w Timișoarze srebrny medal w mistrzostwach świata juniorek do lat 10. Rok później zajęła IV miejsce w grupie do lat 12 na mistrzostwach rozegranych w Portoryko, zaś w roku 1990 w Fond du Lac (USA) zdobyła drugi srebrny medal mistrzostw świata juniorek (do lat 12). W swojej kolekcji posiada również 3 medale mistrzostw Europy juniorek: złoty (zdobyty w roku 1996 w Rimavskiej Sobocie, do lat 18), srebrny (zdobyty w roku 1997 w Tallinnie, do lat 20) oraz brązowy (zdobyty w roku 1992 w Rimavskiej Sobocie, do lat 14).

W 1992 r. po raz pierwszy wystąpiła w finale mistrzostw Polski seniorek, zajmując IV miejsce. W kolejnych latach w finałowych turniejach wystąpiła wielokrotnie, zdobywając 14 medali: 6 złotych (1995, 2004, 2008, 2010, 2013, 2014), 5 srebrnych (1993, 1998, 2001, 2005, 2011) oraz 3 brązowe (1997, 1999, 2007). Posiada również 9 złotych medali drużynowych mistrzostw Polski, które zdobyła w latach 2000–2006 (reprezentując klub Polonia Plus GSM Warszawa) oraz w latach 2010 i 2013 (w barwach klubu WASKO HetMaN Szopienice Katowice). Jest wielokrotną medalistką mistrzostw Polski w szachach błyskawicznych, m.in. ośmiokrotnie złotą (1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2012, 2013, 2014).

Wielokrotnie reprezentowała Polskę w rozgrywkach drużynowych, m.in.:

Wielokrotnie startowała w mistrzostwach świata (siedmiokrotnie: w latach 2001, 2004, 2006, 2008, 2010, 2012, 2015)[8] oraz mistrzostwach Europy, w 2010 r. zdobywając w Rijece brązowy medal[9].

W latach 2004 i 2005 dwukrotnie zwyciężyła w turnieju Acropolis w Atenach[10]. Jest pierwszą polską szachistką, która na swoim koncie posiada wypełnione trzy normy na męski tytuł arcymistrza: pierwszą zdobyła w roku 2005 w Cappelle-la-Grande, drugą – w Göteborgu (2005), a trzecią – w 2007 w Baku[11], wygrywając bardzo silnie obsadzony turniej (m.in. przed Antoanetą Stefanową, Pią Cramling, Kateriną Lahno i Wiktorią Čmilytė)[12]. Również w 2007 roku zdobyła, w drużynie Monte Carlo, tytuł klubowej mistrzyni Europy[13]. W 2009 r. odniosła duży sukces, dzieląc I m. (wspólnie z Rayem Robsonem, Marijanem Petrowem i Emanuelem Bergiem) w Tromsø (w punktacji dodatkowej była najlepsza i otrzymała nagrodę za I miejsce)[14]. W 2012 r., podczas mistrzostw świata kobiet w Chanty-Mansyjsku odniosła duży sukces, pokonując w II rundzie ówczesną mistrzynię świata, Hou Yifan z Chin[15][16]. W 2014 r. zwyciężyła w kołowym turnieju w Erfurcie[17].

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnęła 1 kwietnia 2008 r., z wynikiem 2505 punktów zajmowała wówczas 11. miejsce na światowej liście kobiet FIDE[18], zostając jednocześnie pierwszą polską szachistką, która przekroczyła granicę 2500 punktów[19].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mąż Moniki Soćko, Bartosz jest czołowym polskim arcymistrzem, medalistą mistrzostw Polski oraz olimpijczykiem. Mają troje dzieci[20].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]