Monika Szwaja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monika Szwaja
Monika Szwaja (2009)
Monika Szwaja (2009)
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1949
Krobielewko
Data i miejsce śmierci 22 listopada 2015
Szczecin
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Strona internetowa

Monika Zofia[1] Szwaja (ur. 12 grudnia 1949 w Krobielewku[1][2], zm. 22 listopada 2015 w Szczecinie[3]) – polska pisarka i dziennikarka telewizyjna.

Życiorys[edytuj]

W 1967 ukończyła V Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Szczecinie[1], a następnie polonistykę – na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Już w czasie studiów zaczęła pracę w Ośrodku Telewizyjnym w Szczecinie, gdzie zajmowała szereg stanowisk (w laboratorium, następnie jako asystentka reżysera montażu, dysponent, inspektor programu, reporterka „Kroniki”) i skąd została zwolniona w stanie wojennym. Przez następnych 8 lat pracowała jako nauczycielka języka polskiego i historii w małej miejscowości Podgórzyn położonej w Karkonoszach (na podstawie doświadczeń z tego okresu powstała powieść Jestem nudziarą). W 1989 wróciła do pracy w telewizji, w 2002 porzuciła ją na rzecz pisarstwa. Od trzeciego roku życia zamieszkała w Szczecinie i silnie związała się z tym miastem – została uhonorowana tytułem Ambasadora Szczecina 2004[3][4]. Posiadała własne wydawnictwo – SOL, w którym publikowała książki w czterech seriach: „Monika Szwaja”, „Monika Szwaja poleca”, „Dla Eli”, „Autorska”[1].

Była córką Teofila Szwai (nadleśniczego w Krobielewku) i Heleny z domu Zakrzewskiej[2]. Miała starsze rodzeństwo: Małgorzatę (ur. w 1938) i Andrzeja (ur. w 1940). Jej syn, Wawrzyniec Szwaja (ur. w 1984), jest dźwiękowcem w Radiu Szczecin. Jej bratem ciotecznym był Cezary Chlebowski, a jej stryjem – Edward Szwaja[2].

Zmarła 22 listopada 2015 w Szczecinie, jej pogrzeb odbył się 28 listopada 2015 na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie[5][6].

Twórczość[edytuj]

Seria o Wice Sokołowskiej[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Spotkanie autorskie z Moniką Szwają. Książnica Pomorska im. Stanisława Staszica w Szczecinie, 2013-12-13. [dostęp 2015-11-22].
  2. a b c Cezary Chlebowski: Bez pokory. Warszawa: Ars Print Production s.c., 1997, s. 381. ISBN 8387224057.
  3. a b Odeszła Monika Szwaja - Wiadomości - Radio Szczecin, radioszczecin.pl [dostęp 2015-11-22].
  4. Sylwetki Ambasadorów > Monika Szwaja. W: Oficjalny serwis Urzędu Miasta Szczecin [on-line]. UM Szczecin. [dostęp 2015-11-22].
  5. Monika Szwaja: Nekrologi: Głos Szczeciński (pol.). [dostęp 2015-11-25].
  6. Pogrzeb Moniki Szwai w Szczecinie. Pożegnały ją tłumy [zdjęcia]. [dostęp 2015-11-28].

Bibliografia[edytuj]

  • Monika Szwaja. W: Wydawnictwo Prószyński i Ska [on-line]. [dostęp 2011-07-03].
  • Monika Szwaja. W: Wydawnictwo Sol [on-line]. [dostęp 2011-07-03].

Linki zewnętrzne[edytuj]