Monitor Dolnośląski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monitor Dolnośląski
Ilustracja
Częstotliwość

dziennik

Państwo

 PRL

Wydawca

RSW Książka Prasa Ruch

Tematyka

polityczno-społeczna

Pierwszy numer

14 grudnia 1981

Ostatni numer

31 grudnia 1981[1]

Redaktor naczelny

Julian Bartosz, Zdzisław Balicki

Średni nakład

300 000 egz.

Format

A2[2]

Liczba stron

4[2]

OCLC

69476212

Monitor Dolnośląski (pełny tytuł: „Monitor Dolnośląski: pismo czasu stanu wojennego dla województw jeleniogórskiego, legnickiego, wałbrzyskiego i wrocławskiego”) – dziennik, wychodzący na terenie Dolnego Śląska po wprowadzeniu 13 grudnia 1981 w Polsce stanu wojennego i zawieszeniu w związku z tym wydawania wszystkich czasopism w kraju oprócz „Trybuny Ludu” i „Żołnierza Wolności[3].

Tytuł został wybrany przez kolegium redakcyjne, mimo że władze naciskały, by dziennik nazywał się „Gazeta Robotnicza”. Pierwszy numer ukazał się 14 grudnia 1981[4]. Zasadniczy profil wydawnictwa stanowiły informacje urzędowe i rozporządzenia władz, ale także wiadomości regionalne oraz teksty propagandowe. Dużo pisano o sprawach wewnątrzpartyjnych[5]. Z powodu paraliżu komunikacyjnego i środków łączności składał się w większości z przedruków z „Trybuny Ludu”, nasłuchów Polskiego Radia i programów telewizyjnych[6]. We wszystkich numerach „Monitora” ukazały się łącznie 24 zdjęcia[7].

Zespół redakcyjny składał się głównie z dziennikarzyGazety Robotniczej” i „Wiadomości”, a także częściowo „Słowa Polskiego[8]. Pismo wychodziło do końca grudnia 1981, opublikowano łącznie 13 wydań. Nakład wynosił 300 tys. egzemplarzy, a redaktorem naczelnym był Julian Bartosz, który jednak, ze względu na rozbieżności z I sekretarzem KW PZPR Tadeuszem Porębskim po dwóch dniach ustąpił ze stanowiska, a zastąpił go Zdzisław Balicki[3]. Według nieoficjalnych danych zwroty mogły sięgnąć 97% nakładu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ligarski 2016 ↓, s. 156.
  2. a b c Ligarski 2016 ↓, s. 134.
  3. a b Ligarski 2016 ↓, s. 130.
  4. Ligarski 2016 ↓, s. 131.
  5. Ligarski 2016 ↓, s. 138.
  6. Ligarski 2016 ↓, s. 133.
  7. Ligarski 2016 ↓, s. 135.
  8. Ligarski 2016 ↓, s. 131-132.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]