Monitor Dolnośląski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monitor Dolnośląski
Monitor Dolnośląski, pismo czasu stanu wojennego dla województw; jeloniogórskiego, legnickiego, wałbrzyskiego i wrocławskiego.jpg
Częstotliwość Dziennik
Państwo Polska
Wydawca RSW Książka Prasa Ruch
Rodzaj czasopisma ogólnospołeczna, polityczna
Pierwsze wydanie 14 grudnia 1981
Ostatnie wydanie 31 grudnia 1981[1]
Redaktor naczelny Julian Bartosz, Zdzisław Balicki
Średni nakład 300 000 egz.
Format A2[2]
Liczba stron 4[2]

Monitor Dolnośląski (pełny tytuł: Monitor Dolnośląski: pismo czasu stanu wojennego dla województw jeleniogórskiego, legnickiego, wałbrzyskiego i wrocławskiego) – dziennik, wychodzący na terenie Dolnego Śląska po wprowadzeniu 13 grudnia 1981 w Polsce stanu wojennego i zawieszeniu w związku z tym wydawania wszystkich czasopism w kraju oprócz "Trybuny Ludu" i "Żołnierza Wolności"[3].

Tytuł został wybrany przez kolegium redakcyjne, mimo że władze naciskały, by dziennik nazywał się "Gazeta Robotnicza". Pierwszy numer ukazał się 14 grudnia 1981[4]. Zasadniczy profil wydawnictwa stanowiły informacje urzędowe i rozporządzenia władz, ale także wiadomości regionalne oraz teksty propagandowe. Dużo pisano o sprawach wewnątrzpartyjnych[5]. Z powodu paraliżu komunikacyjnego i środków łączności składał się w większości z przedruków z "Trybuny Ludu", nasłuchów Polskiego Radia i programów telewizyjnych[6]. We wszystkich numerach "Monitora" ukazały się łącznie 24 zdjęcia[7].

Zespół redakcyjny składał się głównie z dziennikarzy "Gazety Robotniczej" i "Wiadomości", a także częściowo "Słowa Polskiego"[8]. Pismo wychodziło do końca grudnia 1981, opublikowano łącznie 13 wydań. Nakład wynosił 300 tys. egzemplarzy, a redaktorem naczelnym był Julian Bartosz, który jednak, ze względu na rozbieżności z I sekretarzem KW PZPR Tadeuszem Porębskim po dwóch dniach ustąpił ze stanowiska, a zastąpił go Zdzisław Balicki[3]. Według nieoficjalnych danych zwroty mogły sięgnąć 97% nakładu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ligarski 2016 ↓, s. 156.
  2. a b c Ligarski 2016 ↓, s. 134.
  3. a b Ligarski 2016 ↓, s. 130.
  4. Ligarski 2016 ↓, s. 131.
  5. Ligarski 2016 ↓, s. 138.
  6. Ligarski 2016 ↓, s. 133.
  7. Ligarski 2016 ↓, s. 135.
  8. Ligarski 2016 ↓, s. 131-132.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]