Monocytopenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Monocytopenia to forma leukopenii objawiająca się obniżeniem liczby monocytów (należących do grupy leukocytów) we krwi.

Monocytopenię stwierdza się niekiedy między innymi w niedokrwistości aplastycznej[1].

Badania kliniczne[edytuj | edytuj kod]

Stwierdzenie monocytopenii proponowano w jednym z badań klinicznych jako wskaźnik przepowiadający neutropenię u pacjentów po chemioterapii[2]. W innym źródle wskazywano, że jest to parametr mniej czuły niż limfopenia[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gerd. Herold: Medycyna wewnętrzna : repetytorium dla studentów medycyny i lekarzy. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004, s. 42. ISBN 83-200-3018-8.
  2. M Kondo i inni, Early monocytopenia after chemotherapy as a risk factor for neutropenia., „American journal of clinical oncology”, 22 (1), 1999, s. 103-5, PMID10025393.
  3. A Oguz, C Karadeniz, EC Ckitak, V Cil. Which one is a risk factor for chemotherapy-induced febrile neutropenia in childhood solid tumors: early lymphopenia or monocytopenia?. „Pediatric hematology and oncology”. 23 (2), s. 143-51, Mar 2006. DOI: 10.1080/08880010500457673. PMID: 16651243. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.