Monotyp (zecerstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Monotyp klawiatura i część zapisująca dane na taśmie papierowej, Modell "Taster D"
Monotyp – część odlewająca czcionki

Monotyp – w czasach tradycyjnego zecerstwa była to poligraficzna maszyna odlewnicza służąca do składu tekstu poprzez automatyczne odlewanie go w postaci pojedynczych czcionek, ułożonych w takiej kolejności, jak w tekście. Metoda ta była znacznie szybsza od ręcznego składania tekstu z czcionek gotowych, aczkolwiek dalsze łamanie tekstu w kolumnach nadal było niezbyt wygodne z powodu dużej liczby elementów. Monotyp był jednak bardzo dobrym rozwiązaniem do składu tekstów trudnych, np. tabel, równań matematycznych, wzorów fizycznych itp.

Obsługa tej maszyny odbywała się za pomocą pulpitu podobnego do maszyny do pisania. Maszyną podobną do monotypu, ale odlewającą od razu całe wiersze tekstu był linotyp.

Monotyp wynalazł amerykański urzędnik Tolbert Lanston w 1887 r.

Zobacz też: druk, linotyp, poligrafia, stop drukarski.