Montserrat (wyspa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Montserrat
Montserrat
Flaga Montserratu
Herb Montserratu
Flaga Montserratu Herb Montserratu
Dewiza: (ang.) Each Endeavouring, All Achieving
Hymn: God Save the Queen
Położenie Montserratu
Język urzędowy angielski
Stolica Plymouth (formalnie),
Brades ¹
Status terytorium terytorium zamorskie
Zależne od Wielkiej Brytanii
Głowa terytorium królowa Elżbieta II
w jej imieniu gubernator Peter Andrew Waterworth
Szef rządu szef ministrów Reuben Meade
Powierzchnia
 • całkowita
189. na świecie
102 km²
Liczba ludności (2006)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
216. na świecie
4 655
44 osób/km²
Jednostka monetarna dolar wschodniokaraibski (XCD)
Rok utworzenia rozwiązanie Federacji Indii Zachodnich
1962
Strefa czasowa UTC -4
Kod ISO 3166 MS/MSR/500
Domena internetowa .ms
Kod samolotowy VP-LM
Kod telefoniczny +1 664
Mapa Montserratu
¹ - Plymouth zostało zniszczone na skutek wybuchu wulkanu Soufrière Hills w 1995-1997, faktyczną stolicą jest miasto Brades

Montserratterytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na wyspie Montserrat w archipelagu Małych Antyli, w basenie Morza Karaibskiego. Na skutek wybuchu wulkanu Soufrière Hills w latach 1995-97 blisko 2/3 ludności musiało być ewakuowane.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Geografia Montserratu.
Wybrzeże Montserratu

Wyspa Montserrat to wyspa wulkaniczna - jej trzon stanowią trzy grupy wulkanów: Silver Hill (392 m n.p.m.) - na północy; Centre Hills (747 m n.p.m.) - w centrum oraz North Soufrière (915 m n.p.m.) i South Soufrière (763 m n.p.m.) - na południu. Stożki tych wulkanów są strome, bezleśne i pokryte grubą warstwą tufów wulkanicznych. Wyspa narażona jest na częste trzęsienia ziemi i huragany, ciągle istnieje także zagrożenie wybuchem wulkanu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wyspa została odkryta w 1493 przez Krzysztofa Kolumba i nazwana Monteserrado. Nazwa ta miała upamiętniać masyw i klasztor w Katalonii. Jej kolonizacja rozpoczęła się dopiero w 1632. Na wyspie pojawili się głównie Irlandczycy. W latach 1764-1782 znajdowała się we władaniu francuskim, a od 1783 - brytyjskim.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Przed erupcją Soufrière Hills z 1995 roku wyspę zamieszkiwało około 13 tys. osób. Ewakuacji poddano blisko 2/3 ludności wyspy, a w niezagrożonych miejscach pozostało około 4,8 tys. osób (2004). Nominalnie stolicą terytorium pozostaje Plymouth, które przed ewakuacją zamieszkiwało około 4 tys. ludzi, a obecnie jest niezamieszkane. Ze względu na katastrofalne skutki wybuchu i występujące nadal zagrożenie, wprowadzono zakaz powrotu na południową część wyspy, w tym do stolicy. Faktycznie rolę stolicy pełni obecnie wieś Brades, z populacją ok. 1000 osób.

Religie: Anglikanizm (27%), Zbory Zielonoświątkowe (12,2%), rzymskokatolicy (8,1%), Metodyzm (6,8%), Kościół Bożych Proroctw (4,3%), Konwencja Baptystyczna (3,2%), Bahaizm (2%), Adwentyści Dnia Siódmego, Świadkowie Jehowy (zobacz: Świadkowie Jehowy na Montserracie) i inne mniejsze społeczności chrześcijańskie.

Gospodarka i turystyka[edytuj | edytuj kod]

Wybuch wulkanu zaszkodził poważnie gospodarce wyspy, która opierała się głównie na rolnictwie (uprawa bawełny, bananów, tamaryndowców, warzyw i limony) i turystyce. Przed erupcją wulkanu wyspa ta była popularnym celem wycieczek turystów (30 tys. odwiedzających w 1989 r.), głównie Amerykanów, Brytyjczyków, Kanadyjczyków oraz mieszkańców krajów basenu Morza Karaibskiego. Najważniejszym ośrodkiem turystycznym było miasto Plymouth, które pełniło funkcję nadmorskiego kąpieliska i uzdrowiska (źródła wód mineralnych).

Wielka Brytania przeznaczyła 122,8 miliona dolarów na pomoc w odbudowie gospodarki wyspy.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Montserrat w Wikisłowniku