Mordacia mordax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mordacia mordax[1]
(Richardson, 1846)
Mordacia mordax
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada bezżuchwowce
Gromada cefalaspidokształtne
Rząd minogokształtne
Rodzina Mordaciidae
Rodzaj Mordacia
Gatunek Mordacia mordax
Synonimy
  • Petromyzon mordax Richardson, 1846

Mordacia mordaxanadromiczny gatunek pasożytniczego minoga z rodziny Mordaciidae. Jest bardzo podobny i blisko spokrewniony z minogiem australijskim (Mordacia praecox). Ślepice obydwu gatunków są nie do odróżnienia[2].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Mordacia mordax jest gatunkiem endemicznym południowo-wschodniej Australii[3]. Występuje na obszarze od rzeki Shoalhaven w stanie Nowa Południowa Walia po Zatokę świętego Wincentego w Australii Południowej.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Osiąga przeciętnie 11–43 cm[3], maksymalnie 50 cm[4] długości całkowitej. 84 do 96 miomerów. Procentowe proporcje długości poszczególnych części ciała u osobników przed tarłem: odcinek przedskrzelowy 8,5-11,3%, odcinek skrzelowy 7,1-9,8%, tułów 60,4-68,3%, ogon 14,4-20,1%, przyssawka 4,9-6,6 %, oko 1,1-1,7%,. Proporce u samców tarlaków: odcinek przedskrzelowy 11,4-16,6%, odcinek skrzelowy 8,8-10,1%, tułów 60,1-65,3%, ogon 13,3-15,7%, przyssawka 8,1-11,2%. U tarlaków nie jest widoczna moczowo-płciowa brodawka. Dojrzałe samce mają luźną skórę w przedniej części ciała. Płetwa ogonowa ma kształt łopatkowaty.

Ubarwienie grzbietu u niedojrzałych osobników brązowoszare zaś brzucha srebrzyste. Linia boczna ciemno pigmentowana,podobnie jak płetwa ogonowa.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Biotop[edytuj | edytuj kod]

ślepice żyją zagrzebane w mule w wolno płynących strumieniach przez około 3,5 roku. Dorosłe osobniki spływają do morza, gdzie żyją nieokreślony okres czasu, spotyka się je również w estuariach rzek.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Dorosłe osobniki pasożytują na rybach, w tym na kilku gatunkach o znaczeniu gospodarczym[3].

Rozród[edytuj | edytuj kod]

W czasie wędrówek dorosłe osobniki są spotykane w szybko płynących odcinkach rzek, często również gromadzą się poniżej trudnych do pokonania przeszkód. W ciągu dnia zakopują się one w podłożu zaś wędrówki odbywają nocą. Tarło dobywa się od lipca do września. Jedna samica składa 3,789-13,372 ziaren ikry.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Bywa łowiona w celach spożywczych w dolnym odcinku rzeki Yarra.

Przypisy

  1. Mordacia mordax, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. I. C. Potter. Mordacia praecox, n. sp., a nonparasitic lamprey (Petromyzonidae), from New South Wales, Australia. „Proceedings of the Linnean Society of New South Wales”. 92 (3), s. 254-261, 1968 (ang.). 
  3. a b c C.B. Renaud: Lampreys of the world. An annotated and illustrated catalogue of lamprey species known to date. Rzym: FAO, 2011, seria: FAO Species Catalogue for Fishery Purposes. No. 5. ISBN 978-92-5-106928-8.
  4. Mordacia mordax. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 6 grudnia 2015]