Mordor (Warszawa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parzysta strona ul. Wołoskiej, widoczny biurowiec Curtis Plaza
Biurowce Empark Mokotów Business Park przy ul. Postępu
Biurowce przy ul. Marynarskiej

Mordor, także Mordor na Domaniewskiej[1] – nieformalna, żartobliwa nazwa skupiska biurowców będących siedzibami wielu przedsiębiorstw, w tym korporacji transnarodowych, znajdującego się na Służewcu i zachodnim Ksawerowie w Warszawie, w rejonie ulic: Domaniewskiej, Wołoskiej, Cybernetyki i Marynarskiej. Nazwa stanowi nawiązanie do Mordoru czyli krainy stworzonej przez J.R.R. Tolkiena w powieści fantasy Władca Pierścieni[2][3].

Położenie geograficzne i historia[edytuj | edytuj kod]

W czasach PRL w tym rejonie Mokotowa istniała tzw. Dzielnica Przemysłowo-Składowa „Służewiec”, zajmująca obszar ok. 260 ha[4]. W kilkudziesięciu znajdujących się tam zakładach przemysłowych na początku lat 70. pracowało ok. 20 tys. osób[4]. Zakończenie w latach 90. działalności przez te przedsiębiorstwa spowodowało pojawienie się na rynku nieruchomości dużych, uzbrojonych terenów, atrakcyjnie położonych blisko centrum miasta i lotniska. Jedną z pierwszych zrealizowanych tam nowych inwestycji był zbudowany w latach 1991–1992 przy ul. Wołoskiej 18 biurowiec Curtis Plaza[5]. W latach 1995−2001 w rejonie ulic Domaniewskiej i Postępu powstał zespół biurowców Mokotów Business Park[6]. W 2000 przy ul. Wołoskiej oddano do użytku jedno z największych stołecznych centrów handlowych, Galerię Mokotów[7].

Do 2019 w tym rejonie miasta wzniesiono 83 budynki biurowe[8]. Ich budowa odbywała się de facto poza kontrolą stołecznego samorządu i przyczyniła się do powstania biurowej monokultury[9].

Geneza nazwy[edytuj | edytuj kod]

Część Służewca i Ksawerowa zaczęła być żartobliwie nazywana Mordorem (lub Mordorem na Domaniewskiej) w związku z problemami komunikacyjnymi wokół tak dużego skupiska biurowców[10][10][11][12].

Według szacunków w 2018 do pracy w Mordorze dojeżdżało dziennie ok. 80–100 tys. osób, w większości młodych[13]. Stał się on również jednym z symboli pracy korporacyjnej, ze specyficznym typem ludzi – młodych, ambitnych i przepracowanych[14], goniących za kolejnymi „deadlinami”, co odbija się na ich życiu prywatnym[13]. Żartobliwie nazywają siebie orkami, porównując swoją pracę do pracy orków z książek Tolkiena[12].

Utrudniony dojazd, korki oraz problemy z miejscem do parkowania powodują, że część kandydatów odmawia przyjęcia ofert pracy w firmach, które mają siedzibę w tej części miasta [9]. W marcu 2019 wskaźnik powierzchni niewynajętej wynosił średnio 19,8% (przy średniej dla Warszawy 9,1%)[8]. Pomimo niższych czynszów, Mordor zaczął tracić status centrum biurowego stolicy na rzecz Woli[8].

Pojawiły się próby mniej lub bardziej oficjalnego oznaczenia Mordoru, m.in. przez zawieszenie tablicy, która jednak została zdjęta przez służby[15]. Nazwa jest też rozpoznawana przez oprogramowanie Google Maps[16]. Były też próby jej nadania w ramach budżetu obywatelskiego[17]. Wydawane jest czasopismo „Głos Mordoru” skierowane do pracowników korporacji mających siedziby w Mordorze[18].

Nazwa Mordor została spopularyzowana przez fanpage „Mordor na Domaniewskiej” prowadzony w serwisie Facebook, który w 2018 miał ponad 100 tys. fanów[19][20].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mordor na Domaniewskiej. Jak powstało najsłynniejsze zagłębie biurowe w Polsce? - NaszeMiasto.pl, warszawa.naszemiasto.pl [dostęp 2019-07-25] (pol.).
  2. Joanna Gierak-Onoszko. M w Mordorze. „Polityka”, s. 32, 27 stycznia–2 lutego 2016. 
  3. Michał Wojtczuk. Służewiec w korku i kryzysie. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 22 czerwca 2016. 
  4. a b Józef Kazimierski, Ryszard Kołodziejczyk, Żanna Kormanowa, Halina Rostowska: Dzieje Mokotowa. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1972, s. 269.
  5. Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1989−2001. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2002, s. 206. ISBN 83-908950-5-6.
  6. Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1989−2001. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2002, s. 70−74. ISBN 83-908950-5-6.
  7. Paweł Dunin-Wąsowicz. Mordor literacki w serpentynie głupstw. „Stolica”, s. 36, czerwiec 2019. 
  8. a b c Adam Roguski. Mordor na nowo: dla jednych nakłady, dla innych okazje. „Rzeczpospolita”, s. A20, 19-20 czerwca 2019. 
  9. a b Michał Wojtczuk: Biurowy biznes strzela w niebo. Warszawa prawie jak londyńskie City. gazeta.pl, 25 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-05].
  10. a b Wirtualna Polska Media S.A., Mordor na Domaniewskiej. Jedyna taka dzielnica w Polsce, „finanse.wp.pl”, 27 marca 2015 [dostęp 2018-08-18] (pol.).
  11. . (red.), Zielony deptak i park w Mordorze? Miasto przedstawiło plany na słynne zagłębie biurowe, „warszawa.naszemiasto.pl”, 28 marca 2018 [dostęp 2018-08-18] (pol.).
  12. a b Życie orków z Mordoru na Domaniewskiej: target na asapie, 1300 zł na umowie o dzieło. 'Bo już mam orka na twoje miejsce', „warszawa.wyborcza.pl” [dostęp 2018-08-18] (pol.).
  13. a b Jak naprawdę wygląda praca w „Mordorze na Domaniewskiej"?, „forsal.pl” [dostęp 2018-08-18].
  14. Grupa Wirtualna Polska, Orki z Mordoru mają głos, „kobieta.wp.pl”, 29 września 2015 [dostęp 2018-08-18] (pol.).
  15. Wirtualna Polska Media S.A., „Mordor” na Domaniewskiej. Służby szybko zajęły się tabliczką na Mokotowie, „wiadomosci.wp.pl”, 2 kwietnia 2015 [dostęp 2018-08-18] (pol.).
  16. Jaka tam Domaniewska? Google Maps uznał „Mordor” za oficjalną nazwę, „naTemat.pl” [dostęp 2018-08-18] (pol.).
  17. Warszawski Mordor będzie oficjalną nazwą w stolicy? Jest na to szansa, „Noizz”, 28 stycznia 2017 [dostęp 2018-08-19] (pol.).
  18. Głos Mordoru, glosmordoru.pl [dostęp 2018-08-18] (pol.).
  19. Rafał Ferber założył fanpage „Mordor na Domaniewskiej” dla zabawy. Dziś zarabia na nim miliony... lajków, „INNPoland.pl” [dostęp 2018-08-19] (pol.).
  20. „Mordor na Domaniewskiej” obchodzi piątą rocznicę swojego istnienia na Facebooku, „iMokotow.pl”, 16 marca 2018 [dostęp 2018-08-19] (pol.).