Morena środkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Morena środkowa – rodzaj moreny, powstającej na styku połączonych ze sobą strug lodowca[1].

Powstaje na powierzchni lub w głębi lodu lodowca wskutek połączenia moren bocznych zlewających się jęzorów lodowcowych, ewentualnie lodowców.

Przykładem moreny środkowej w Tatrach jest wał Dryganta powstały w wyniku działalności lodowców Doliny Młynickiej i Mięguszowieckiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Flis Jan: Szkolny słownik geograficzny. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1986, s. 94. ISBN 83-02-00870-2.