Morfem fleksyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Morfem fleksyjny – jeden z rodzajów morfemów, zwany także jako morfem gramatyczny. Jego istotą jest wiązanie tekstowych elementów języka w pewne całości. Są to zatem morfemy słowotwórcze. Ich funkcją jest tworzenie wyrazów pochodnych. Niektóre z nich zajmują jednak ostatnie miejsce w ciągu. Takie nazywane są potocznie końcówkami.

Morfemy gramatyczne reprezentują segmenty takie jak o, e. Przykładem może być termin językoznawstwo opisowe. Morfemy język i znawstwo łączy segment o i ow w słowie opisowa.

Do morfemów gramatycznych zaliczają się także sufiksy takie jak stw czy ow, na przykład wychowawstwo i opisowy. W pierwszym przypadku powstaje rzeczownik odczasownikowy, a w drugim przymiotnik odrzeczownikowy. Funkcję czysto strukturalną pełni interfiks o. Jest to typowy łącznik scalający w jedno wyrazy oparte na dwóch rdzeniach. Za przykłady mogą posłużyć wyrazy chłodziarkozamrażarka, koparkospycharka, lodówkozamrażarka, czy wiertarkowkrętarka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]