Morning Star (gazeta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Morning Star
Ilustracja
Częstotliwość dziennik
Państwo  Wielka Brytania
Adres William Rust House,
52 Beachy Road,
London,
E3 2NS
Wydawca People’s Press Printing Society
Pierwszy numer 1 stycznia 1930
Średnia sprzedaż 13 000-14 000 egz.
Format tabloid
Liczba stron 12
Strona internetowa

Morning Starbrytyjski dziennik o poglądach socjalistycznych. Gazeta wydawana jest codziennie, od poniedziałku do soboty.

Tematyka[edytuj | edytuj kod]

Polityka redakcyjna gazety opiera się na programie Komunistycznej Partii Brytanii (Communist Party of Britain), zatytułowanym Britain’s Road to Socialism („brytyjska droga do socjalizmu”)[1]. Początkowo w czasopiśmie publikowane były wyłącznie artykuły o ideologii komunistycznej, z czasem Morning Star przyjął jednak mniej radykalny punkt widzenia. W gazecie pojawiają się obecnie także artykuły o tematyce proekologicznej, religijnej oraz związane z nacjonalizmem szkockim i walijskim. Istotnym tematem pozostają sprawy dotyczące związków zawodowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wydanie gazety, zatytułowanej ówcześnie The Daily Worker, miało miejsce 1 stycznia 1930. Początkowo był to organ Komunistycznej Partii Wielkiej Brytanii (Communist Party of Great Britain). W styczniu 1940 minister spraw wewnętrznych Herbert Morrison ogłosił, trwający 18 miesięcy, zakaz wydawania gazety[2]. W 1945 utworzona została spółdzielnia People’s Press Printing Society, która wydaje dziennik do dnia dzisiejszego. Od 1966 gazeta nosi obecny tytuł.

Finansowanie i sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

Do 1974 dziennik otrzymywał dotacje od Związku Radzieckiego. Aż do rozpadu, ZSRR był nabywcą znacznej części nakładu (w 1989 roku 6000 egzemplarzy dziennie). Reklamy nie odgrywają większej roli w finansowaniu gazety. Główne źródło utrzymania stanowią darowizny od czytelników, w łącznej kwocie około 16 000 funtów miesięcznie.

Wielkość sprzedaży w 2005 utrzymywała się na poziomie 13 000-14 000. W latach 40. liczba sprzedawanych egzemplarzy wynosiła około 100 000, a w połowie lat 80. – 30 000.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. About Us (ang.). Communist Party. [dostęp 2013-05-04].
  2. The 'Daily Worker' (ang.). The Guardian, 1941-01-22. [dostęp 2013-05-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]