Moroksydyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Moroksydyna
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H13N5O
Masa molowa 171,20 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 3731-59-7
PubChem 71655[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC J05 AX01

Moroksydynaheterocykliczny organiczny związek chemiczny, lek antywirusowy, pochodna biguanidu. Hamuje aktywność wirusowej polimerazy DNA, a także, wiążąc do specyficznych receptorów na powierzchni komórki, utrudnia przenikanie do niej wirusów. Działa na wirusy HSV i VZV[4][5] i z tego względu podawany jest w przypadkach zajęcia oczu w zakażeniach tymi wirusami. W badaniach in vitro wykazano także, że hamuje on namnażanie wirusa RSV (w dawce 100 mg/l)[6].

Rzadko stosowany doustnie w leczeniu i zapobieganiu ospie wietrznej, półpaścowi, opryszczce, zapaleniu ślinianek przyusznych, grypie (zwłaszcza dawniej)[7] i odrze.

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Preparaty zawierające dodatkowo środki antycholinergiczne nie powinny być stosowane u osób z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub przerostem prostaty.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Po podaniu miejscowym:

  • przemijające podrażnienie gałki ocznej.

Po przyjęciu doustnym:

  • preparaty proste – nudności, bóle głowy, znużenie, osłabienie, przyspieszenie czynności serca;
  • preparaty złożone zależnie od innych składników – suchość w ustach, ból głowy, zaburzenia snu, zamazane widzenie, zaparcia i zmęczenie.

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Miejscowo:

1–2 krople do worka spojówkowego co 1 godzinę w dzień, a w ciężkim przebiegu również 3–4 razy w nocy. Po poprawie – 6 razy dziennie przez 3–7 dni, a następnie 2–4 razy dziennie, także po całkowitym ustąpieniu objawów. Bywa stosowana po krioaplikacjach[8].

  • Doustnie zwykle podawano:
    • Preparaty proste – profilaktycznie 100–200 mg, 3 razy dziennie; leczniczo 200–300 mg, 3 razy dziennie (u dzieci zalecano połowę dawki). Wedle innego zalecenia, dorośli i dzieci od 5 roku życia zapobiegawczo 200–400 mg, 2–3 razy dziennie, leczniczo 300–400 mg 3–4 razy dziennie; dzieci do 5 roku życia – 100–200 mg, 3 razy dziennie[9].
    • Virobis – profilaktycznie 100 mg, 3 razy dziennie; leczniczo 200 mg, 3 razy dziennie.

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Influcol (10% krople do oczu, op. 5 ml); bywa stosowany także po krioaplikacjach
  • Flumidin (chlorowodorek moroksydyny)
  • Spenitol
  • Virusmin
  • Virobis (tabletki 100 mg + 0,1 mg atropiny + 0,1 mg skopolaminy), stosowany doustnie
  • Virustat (chlorowodorek moroksydyny, tabl. 100 mg)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Moroksydyna (CID: 71655) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b c Moroksydyna (nr 278610) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2012-01-11].
  3. Moroksydyna (nr 278610) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych (ze względu na zmianę sposobu wywołania karty charakterystyki, aby pobrać kartę dla obszaru USA, na stronie produktu należy zmienić lokalizację na "United States" i ponownie pobrać kartę). [dostęp 2012-01-11].
  4. P. Athanasiu, A. Petrescu, V. Vulcan, Moroxidine, an antiviral agent used for the treatment of shingles (herpes zoster), „Rom J Virol.”, 44 (1–2), 1993, s. 17–20, PMID9702246.
  5. V. Topciu, R. Mihăilescu, Immunomodulating and antiviral therapy in herpes zoster, „Rom J Virol.”, 47 (1–4), 1996, s. 75–80, PMID9495784.
  6. G. Zhou i inni, Inhibition of respiratory syncytial virus (RSV) by moroxydine, allicin, alpha-interferon and their joint application, „Zhonghua Shi Yan He Lin Chuang Bing Du Xue Za Zhi”, 11 (3), 1997, s. 286–289, PMID15617350.
  7. Daria Górnicka: Czy elektroda błonkowa nowej generacji nadaje się do oznaczania związków organicznych w próbkach biologicznych?. W: I Sesja Magistrantów i Doktorantów Łódzkiego Środowiska Chemików. Łódź: 2010-06-22, s. 35. [dostęp 2012-01-11]. (pol.)
  8. Ewa Orlewska: Leki przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe i przeciwpasożytnicze zarejestrowane w Polsce. Jaworzno: Oficyna Wydawnicza „Unimed”, 1994, s. 56.
  9. J.K. Podlewski, A. Chwalibogowska-Podlewska: Leki współczesnej terapii. Wyd. IX. Warszawa: PZWL, 1987.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Farmakologia. Podręcznik dla studentów medycyny. Andrzej Danysz, Zdzisław Kleinrok (redaktorzy). Warszawa: PZWL, 1987.
  • The Merck Index (an encyclopedy of chemicals, drugs and biologicals). Wyd. 14. Whitehouse Station: Merck & Co Inc., 2006, s. 1083, poz. 6272.
  • Moroxidine. W: Martin Negwer, Hans-Georg Scharnow: Organic-chemical drugs and their synonyms: (an international survey). Wyd. 8. T. 1. Wiley-VCH, 2001, s. 160, poz. 720(647).
  • Moroxidine clofibrate. W: Ibid. s. 442, poz. 2089-07.
  • Ewa Orlewska: Leki przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe i przeciwpasożytnicze zarejestrowane w Polsce. Jaworzno: Oficyna Wydawnicza „Unimed”, 1994, s. 56.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.