Morska Jednostka Rakietowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Morska Jednostka Rakietowa
Ilustracja
Oznaka na mundur wyjściowy
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1 stycznia 2015
Patron kmdr Zbigniew Przybyszewski
Tradycje
Święto 25 czerwca
Rodowód Nadbrzeżny Dywizjon Rakietowy
Dowódcy
Pierwszy kmdr Roman Bubel
Obecny kmdr Przemysław Karaś
Organizacja
Dyslokacja Siemirowice
Rodzaj sił zbrojnych Marynarka Wojenna
Podległość 3 Flotylla Okrętów
Oznaka rozpoznawcza na mundur polowy
Proporczyk na beret
Samobieżna wyrzutnia pocisków NSM oraz stacja radiolokacyjna TRS-15 Odra

Morska Jednostka Rakietowa (MJR) – jednostka brzegowa Marynarki Wojennej wchodząca w skład 3 Flotylli Okrętów. MJR przeznaczona jest głównie do zwalczania sił okrętowych przeciwnika, osłony Baz Morskich MW oraz osłony ważnych obiektów wojskowych i przemysłowych zlokalizowanych wzdłuż wybrzeża. Podstawowym uzbrojeniem są pociski Naval Strike Missile (NSM).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia jednostki nierozerwalnie wiąże się z Nadbrzeżnym Dywizjonem Rakietowym. Decyzją Ministra Obrony Narodowej z kwietnia 2014 roku, z końcem roku rozformowano Nadbrzeżny Dywizjon Rakietowy, a z jego pododdziałów sformowano Morską Jednostkę Rakietową.

W 2016 i 2019 roku MJR odbyła strzelania ćwiczebne na poligonie w północnej Norwegii[1][2].

Struktura organizacyjna i uzbrojenie[3][4][edytuj | edytuj kod]

Morska Jednostka Rakietowa składa się z:

  • dowództwa
  • sztabu
  • 1 dywizjon ogniowego
  • 2 dywizjon ogniowego
  • dywizjon zabezpieczenia.

Moduł bojowy każdego dywizjonu MJR składa się ze:

  • stanowiska dowodzenia (wozu dowodzenia dowódcy dywizjonu)
  • dwóch grup bojowych (po trzy wyrzutnie samobieżne)
  • plutonu przeciwlotniczego
  • grupy ewakuacji medycznej
  • plutonu logistycznego

Zasadnicze uzbrojenie stanowią pociski przeciwokrętowe NSM.

W skład każdego dywizjonu wchodzi:

  • 1 wóz dowodzenia dywizjonu (SCV)
  • 2 wozy dowodzenia baterii (BCV)
  • 3 ruchome węzły łączności (MCC)
  • 2 stacje radiolokacyjne (MRV) TRS-15C Odra-C[potrzebny przypis]
  • 6 wozów kierowania (CCV)
  • 6 samobieżnych wyrzutni pocisków (MLV)
  • 2 pojazdy do przewozu rakiet
  • 1 warsztat ruchomy.

Każda samobieżna wyrzutnia pocisków (MLV) posiada miejsce dla czterech kontenerów z rakietami NSM.

Obronę przeciwlotniczą stanowi:

Symbolika i tradycje[edytuj | edytuj kod]

Decyzją Nr 114/MON z dnia 22 kwietnia 2016 w jednostce wprowadzono oznakę rozpoznawczą w dwóch wersjach: na mundur wyjściowy i mundur polowy, oraz proporczyk na beret żołnierzy Morskiej jednostki Rakietowej[5].

Na podstawie Decyzji Nr 163/MON z dnia 20 maja 2016 jednostka przejęła i z honorem kultywuje dziedzictwo tradycji następujących jednostek[6]:

  • Pułku Artylerii Nadbrzeżnej w Pucku (1920-1922);
  • Dywizjonu Artylerii Nadbrzeżnej (1935-1939);
  • Nadbrzeżnego Dywizjonu Rakietowego Marynarki Wojennej (2011-2014).

Tą samą decyzją jednostce nadano imię patrona kmdr Zbigniewa Przybyszewskiego. Doroczne Święta zostało ustalone na dzień 25 czerwca.

Decyzją Nr 187/MON z dnia 11 grudnia 2017 wprowadzono odznakę pamiątkową Morskiej Jednostki Rakietowej[7].

W dniu 30 czerwca 2019 roku, podczas uroczystości z okazji Święta Marynarki Wojennej jednostce został wręczony sztandar wojskowy. Rodzicami chrzestnymi sztandaru zostali wnuczka patrona MJR Janina Bogusławska – Narloch i kmdr dypl. rez. Stanisław Koryzma - orędownik idei powstania jednostki[8].

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • kmdr Roman Bubel (2015 – 2016)
  • kmdr Artur Kołaczyński (listopad 2016 – wrzesień 2019)
  • kmdr Przemysław Karaś (październik 2019 - obecnie)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sławomir J. Lipiecki. Kurs Norwegia!. „Morze, statki i okręty”. Nr 1/2017. XXII (178). s. II okładki. ISSN 1426-529X. 
  2. Polsko-norweskie strzelania rakietami NSM - Defence24, defence24.pl [dostęp 2019-11-20] (pol.).
  3. Morska Jednostka Rakietowa - Magnum-x, www.magnum-x.pl [dostęp 2019-11-20].
  4. Nadbrzeżny Dywizjon Rakietowy gotowy do działań - Defence24, www.defence24.pl [dostęp 2019-11-20].
  5. Dziennik Urzędowy Ministra Obrony Narodowej (pol.). [dostęp 2017-01-08].
  6. Dziennik Urzędowy Ministra Obrony Narodowej (pol.). [dostęp 2017-01-08].
  7. Dziennik Urzędowy Ministra Obrony Narodowej (pol.). [dostęp 2017-12-19].
  8. Wręczenie sztandaru (pol.). [dostęp 2019-07-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]