Mortal Kombat (gra komputerowa 1992)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mortal Kombat
Ilustracja
Logo gry
Producent Midway Games
Wydawca Acclaim Entertainment
Seria gier Mortal Kombat
Data wydania automaty do gry:
1992
Inne:
1993
Gatunek bijatyka
Tryby gry gra jednoosobowa, wieloosobowa
Wymagania sprzętowe
Platforma automat do gry, Amiga, DOS, Game Boy, Sega Game Gear, Sega Mega Drive, Sega CD, SNES
Nośniki dyskietki 3,5 cala, kartridż
Wymagania

DOS:
Intel 80386, 4 MB RAM, VGA

Kontrolery klawiatura, dżojstik

Mortal Kombatgra komputerowa stworzona przez Eda Boona i Johna Tobiasa ze studia Midway Games, która dała początek serii bijatyk oraz kilku filmom.

Mortal Kombat, automat do gry
 Odbiór gry
Recenzje
Publikacja Ocena
Secret Service 96,67%[1]


Oryginalnie gra planowana była jako adaptacja filmu Krwawy sport, jednak po problemach z uzyskaniem praw autorskich, koncepcja gry została zmieniona[2][3]. Gra powstała w 1992 roku na automaty i z miejsca zyskała rozgłos oraz popularność wśród graczy ze względu na tzw. Fatality (możliwość brutalnego zabicia przeciwnika po wygranej walce) oraz digitalizowaną grafikę i sporą dawkę realistycznej przemocy, co znacznie odróżniało tę grę od popularnego wówczas, rysowanego ręcznie w stylu anime, Street Fightera II. Gra oferowała siedem grywalnych postaci oraz dwóch „szefów” (boss), niezwykły, jak na tamte czasy, system ciosów combo, lejącą się strumieniami krew oraz wspomniane Fatality. Każda postać posiadała inne Fatality a dodatkowo na jednej z plansz można było wykonać tzw. Stage Fatality – tj. zrzucić przeciwnika na wystające z ziemi kolce. Oprócz wspólnych ciosów, jak np. podcięcie, kopnięcie z obrotu czy cios podbródkowy, wszystkie grywalne postacie miały własne, charakterystyczne tylko dla siebie ciosy specjalne.

Tryby gry[edytuj | edytuj kod]

W Mortal Kombat są zasadniczo dwa tryby gry: kariera pojedynczego gracza i gra dwuosobowa. W pierwszym trybie gracz ma przydzieloną pewną liczbę tzw. kredytów (czyli krótko mówiąc szans) i do pokonania 6 przeciwników, swojego sobowtóra (mirror match), 3 drużyny dwu i trzy osobowe, Goro i Shang Tsunga. W momencie gdy gracz wygrywa dwie rundy w walce z komputerem przechodzi do następnego przeciwnika, gdy zaś przegrywa traci kredyt (gra kończy się w momencie utraty wszystkich kredytów). Gra kończy się sukcesem gracza po pokonaniu Shang Tsunga. Pomiędzy walkami dodano też specjalne testy umiejętności (Test Your Might), polegające na łamaniu, kolejno: rzędu desek, głazu, stali, rubinu i diamentu. W trybie dwuosobowym gracze wybierają swoje postaci i toczą ze sobą kolejne walki. Obowiązuje prawo serii, tzn. na górze ekranu wyświetlana jest informacja ile gier pod rząd wygrał dany gracz.

Konwersje[edytuj | edytuj kod]

Mortal Kombat doczekał się konwersji na: Sega Genesis/Sega Mega Drive (1992), PC (1993), Amigę (1993), Game Boya (1993), Sega Master System/Sega Game Gear (1993) i SNESa (1993) – ta wersja gry znana była z ocenzurowania krwi i Fatality. Gra dostała również nieoficjalną konwersję w Azji na konsolę Famicom (azjatycka nazwa NESa).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mortal Kombat. „Secret Service”, s. 30-31, 33, marzec 1994. Warszawa: ProScript Sp. z o.o.. ISSN 1230-7726 (pol.). 
  2. The Definitive, XL Interview With Mortal Kombat's Ed Boon, Game Informer [dostęp 2018-04-28] (ang.).
  3. Mortal Kombat – historia powstania i dramaty zakulisowe – Entuzjasta Gier, „Entuzjasta Gier”, 3 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-28] (pol.).