Morzyca (powiat stargardzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. zachodniopomorskim, w pow. stargardzkim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Morzyca
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat stargardzki
Gmina Dolice
Liczba ludności (2008) 203
Strefa numeracyjna (+48) 91
Tablice rejestracyjne ZST
SIMC 0774575
Położenie na mapie gminy Dolice
Mapa lokalizacyjna gminy Dolice
Morzyca
Morzyca
Położenie na mapie powiatu stargardzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu stargardzkiego
Morzyca
Morzyca
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Morzyca
Morzyca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Morzyca
Morzyca
Ziemia 53°12′38″N 15°08′52″E/53,210556 15,147778

Morzyca (niem. Blumberg, nazwa przejściowa – Słowiański Kwiatków[1]) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Dolice, położona 4,5 km na północny zachód od Dolic (siedziby gminy) i 15 km na południowy wschód od Stargardu (siedziby powiatu). W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. We wsi znajduje się przystanek kolejowy.

Historia[edytuj]

Od XIV w. Morzyca była posiadłością Wedlów krępcewskich. W XVII w. cała wieś przeszła na własność v. Papsteinów z Dankowa. W okresie przed II wojną światową majątek należał do Kurta Braune.

W 1850 roku Emil Kühn, wówczas tajny radca, zakupił dobra ziemskie ze starym, swą tradycją sięgającym średniowiecza, należącym przez kilka wieków do rodu Wedel, dworem. Dwór zbudowany w 1587 roku nie przetrwał do naszych czasów. Na jego terenie występuje cenny starodrzew, rzadko spotykane okazy dębu szypułkowego odmiany stożkowatej, platanu klonolistnego oraz pomnikowe egzemplarze dębu szypułkowego.

W czasie drugiej wojny zwiększono nośność mostu na Małej Inie, w celu umożliwienia przejazdu czołgom i ciężkim wozom pancernym. Czynność ta niezbędna była w celu przeprowadzenia operacji Sonnenwende.

Zabytki[edytuj]

  • Kościół filialny pw. św. Józefa Maria Escriva z XVI i XVII w., kamienno-ceglany, renesansowy, odbudowany z ruiny w latach 1997-1999. Obiekt zabytkowy - nr rej. 247 z 22.10.1957 r.
  • Baszta cylindryczna zwana „Stary Piotr” z XVI/XVII w. pozostałość fortyfikacji zamku rodziny Wedlów. Była to baszta obronna, która także służyła za magazyn do przechowywania prochu i broni.
Baszta Stary Piotr
  • Zachowany został fragment kamiennego muru ogrodzeniowego, furta z ceglanym, łukowym zwieńczeniem w murze - wejście do parku.

Kościół w Morzycy[edytuj]

W 1997 roku, w wyniku starań proboszcza z Kolina ks. Czesława Kółko, zostało wydane pozwolenie na odbudowę zniszczonego kościoła z 1606 roku. Autorem projektu odbudowy był architekt Maciej Płotkowiak.

Kościół św. Josemarii Escrivy

Odbudowę kościoła w Morzycy rozpoczęto w 1997 roku, a już 19 czerwca 1999 roku odbyło się poświęcenie pierwszego na świecie kościoła pod wezwaniem bł. Josemarii Escrivy, założyciela Opus Dei (dziś świętego). Konsekracji odbudowanego kościoła dokonał w obecności licznych wiernych z Polski i zagranicy Arcybiskup Metropolita Szczecińsko-Kamieński ks. Zygmunt Kamiński. Co roku 26 czerwca, w rocznicę śmierci Świętego, odbywa się w morzyckim kościele msza święta o św. Josemarii.

Przypisy

  1. Rymar 1968 ↓, s. 193.

Bibliografia[edytuj]

  • Edward Rymar. Przywrócenie i nadanie nazw miejscowościom powiatu pyrzyckiego w latach 1945–1947. „Zeszyty Pyrzyckie”. 1, 1968. Szczecin: Instytut Zachodniopomorski. Towarzystwo Miłośników Ziemi Pyrzyckiej. 

Linki zewnętrzne[edytuj]