Most Asparucha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Most Asparucha
Аспарухов мост
Państwo

 Bułgaria

Miejscowość

Warna

Podstawowe dane
Przeszkoda

ujście Jeziora Warna do Morza Czarnego, Kanał Warna-Dewnja

Długość

2 050 m

Szerokość:
• całkowita
• jezdni
• chodników


21 m
7,9[1] m
1,9[1] m

Liczba torów

2

Rozpiętość przęseł

do 160 m

Data budowy

1973-30 września 1976

Projektant

Dimityr Dimitrow (1923–2009), Petyr Stajkow

Położenie na mapie Bułgarii
Mapa konturowa Bułgarii, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Most Asparucha”
Ziemia43°11′29,29″N 27°53′12,41″E/43,191470 27,886780

Most Asparucha[2] (bułg. Аспарухов мост) – most w Warnie, w Bułgarii, łączący południowy brzeg miasta oraz jej dzielnice Asparuchowo i Galatę, rozdzielone przez Kanał Warna-Dewnja przy ujściu Jeziora Warneńskiego(ang.) do Morza Czarnego. Nazwa mostu i dzielnicy pochodzi od protobułgarskiego chana Asparucha z VII w. n.e[2][3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarszy most w tym miejscu zbudowano w połowie XVIII wieku, był to most łukowy o nazwie tur. Taş köprü (pl. Kamienny most). Jego widok zachował się na rycinach Feliksa Kanica. Nazwa, widniejąca na moście w pisowni arabskiej, wskazywała, że został on zbudowany na miejscu jeszcze starszego drewnianego mostu[4].

Budowa mostu, rozpoczęta w 1973 roku, miała zakończyć się 30 września 1976 roku, jednak most oddano do ruchu przed terminem, już 1 września. Uroczyste otwarcie przez ówczesnego przywódcę Ludowej Republiki Bułgarii Todora Żiwkowa nastąpiło 8 września, w dzień święta narodowego ustalonego na pamiątkę dnia referendum z 1946 roku(ang.), obalającego monarchię[1].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Most składa się z wielu, opartych na 38 parach podpór, żelbetowych przęseł, z których najdłuższe mierzy 160 metrów długości. Do czasu wybudowania w 2013 Mostu Nowej Europy, mającego cztery przęsła o długości 180 m[5][6], był to najdłuższy tego typu element konstrukcyjny w Bułgarii. Maksymalna wysokość obiektu nad poziomem jeziora to 50 metrów. Obiekt mierzy 21 metrów szerokości, waży 3200 ton, a jego długość całkowita wynosi 2050 metrów[1][4]. Projektantami byli Dimityr Dimitrow (1923–2009) i Petyr Stajkow[4]. W latach 1996–1999 przeprowadzono kapitalny remont mostu.

Obiekt został zaprojektowany tak, aby wytrzymać trzęsienie ziemi o sile 7 stopni w skali Richtera, huragan do prędkości wiatru 180 km/godz. i temperatury w zakresie od -40 °C do +40 °C[7].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Obiekt ten jest ważnym odcinkiem komunikacyjnym, przez który codziennie przejeżdża blisko 10 000 pojazdów. Przez most przebiega europejska trasa E87 OdessaAntalya, na nim zaczyna się też autostrada „Morze Czarne”(ang.), mająca być częścią planowanego paneuropejskiego korytarza transportowego nr 8(ang.) DurrësWarna[1].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Obiekt jest także ważnym miejscem spotkań fanów sportów ekstremalnych, którzy skaczą stąd na bungee[2][1]. Most jest również najczęstszym miejscem skoków samobójców w kraju (80 przypadków rocznie)[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Аспарухов мост (bułg.). varna.info. [dostęp 2018-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-05-09)].
  2. a b c Wakacje w Bułgarii. Warna. urloplany.pl. [dostęp 2013-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-07)].
  3. Паметник на хан Аспарух и Аспаруховия войн и как Аспарухово получило името си (bułg.). moreto.net. [dostęp 2018-03-04].
  4. a b c Milena Wasilewa: Аспаруховият мост на 40 години (bułg.). blitz.bg, 2017-01-25. [dostęp 2018-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-06)].
  5. Desisława Lesztarska: Във Видин и Калафат вече може да си ходят на гости по Дунав мост ІІ (bułg.). mediapool.bg, 2012-10-24. [dostęp 2018-03-06].
  6. Bulgaria-Romania, Vidin-Calafat, New Europe Bridge (ang.). fipindustriale.it, 2016. [dostęp 2018-03-06].
  7. Аспаруховият мост на 40 години (bułg.). dariknews.bg, 2016-09-08. [dostęp 2018-03-05].
  8. Аспаруховият мост във Варна е любимото място на родните самоубийци, на година скачат по 80 (bułg.). blitz.bg, 2015-03-27. [dostęp 2018-03-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]