Most Emiliusza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Most Emiliusza
Ilustracja
Ruiny mostu
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Podstawowe dane
Przeszkoda Tyber
Data budowy 179–142 p.n.e.[1]
Data zburzenia 1598
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Most Emiliusza
Most Emiliusza
Położenie na mapie Lacjum
Mapa lokalizacyjna Lacjum
Most Emiliusza
Most Emiliusza
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Most Emiliusza
Most Emiliusza
Ziemia41°53′21,5″N 12°28′46,3″E/41,889306 12,479528

Most Emiliusza (łac. Pons Aemilius, wł. Ponte Emilio), nazywany także Ponte Rotto („zarwanym mostem”)[1] – zachowany w formie ruiny starożytny most na Tybrze w Rzymie, spinający dawniej obydwa brzegi rzeki.

Budowę mostu rozpoczęto w 179 roku p.n.e., za cenzoratu Marka Emiliusza Lepidusa i Marka Fulwiusza Nobilitora. Wówczas to wzniesione zostały filary, na których jednak dopiero w 142 roku p.n.e., za cenzoratu Scypiona Afrykańskiego Młodszego i Lucjusza Mummiusza Achajskiego, przerzucono trwałą przeprawę[2]. Przebudowano go za czasów Augusta[1][2]. Wykonany z betonu i tufu oraz obłożony z zewnątrz trawertynem most liczył sześć przęseł. Z obydwu stron prowadziły nań jednoprzęsłowe rampy[1].

Most kilkukrotnie, w 280, 1230 i 1557 roku, zrywany był przez powódź. W 1598 roku wody kolejnej powodzi porwały wschodnią część mostu, która nie została już odbudowana[1]. W 1887 roku, w związku z budową ponte Palatino, rozebrano dwa z trzech ocalałych jeszcze przęseł. Do czasów obecnych z mostu pozostało tylko jedno przęsło na środku rzeki[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Amanda Claridge: Rome. Oxford: Oxford University Press, 1998, s. 258, seria: Oxford Archaeological Guides. ISBN 0-19-288003-9.
  2. a b c L. Richardson jr: A New Topographical Dictionary of Ancient Rome. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1992, s. 296-297. ISBN 0-8018-4300-6.