Most Grunwaldzki w Krakowie
50°02′59″N 19°56′04″E/50,049722 19,934444
 Most Grunwaldzki z południa, z widokiem na Wawel | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Podstawowe dane | |
| Przeszkoda | |
| Długość |
153 m |
| Szerokość: • całkowita • jezdni |
|
| Liczba przęseł |
3 |
| Data budowy |
1972 |
| Projektant |
Stefan Filipiuk, Gdańskie Biuro Projektów Dróg i Mostów Transprojekt, Andrzej Topolewicz, Józef Malinowski |
| Plan | |
 Most Grunwaldzki pod numerem 6 | |
Położenie na mapie Krakowa  | |
Położenie na mapie Polski  | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego  | |
| 50°02′59″N 19°56′04″E/50,049722 19,934444
| |
Most Grunwaldzki – most w Krakowie na Wiśle łączący Stare Miasto (ul. Józefa Dietla) z Dębnikami (rondo Grunwaldzkie).
Z mostu rozlega się widok na Wawel i kościół św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa (kościół Na Skałce). Most leży na trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca. Na obu brzegach rzeki przy moście znajdują się przystanki tramwaju wodnego („Most Dębnicki” oraz „Paulińska”).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Projektantami mostu byli: mgr inż. Stefan Filipiuk, mgr inż. Andrzej Topolewicz i Józef Malinowski z pracowni mostowej gdańskiego „Transprojektu”[1]. Zbudowano go w latach 1968–1972. Jego kompaktowy kształt miał na celu jak najmniejszą ingerencję w otoczenie Wawelu. Nadanie mu nazwy związane było z podjętą w 1972 r. decyzją o odbudowie Pomnika Grunwaldzkiego zniszczonego podczas II wojny światowej. Pierwotnie był pomysł nadania mu nazwy most Mikołaja Kopernika dla upamiętnienia 500-lecia urodzin astronoma. Pozostawiono mu jednak nazwę roboczą. Wykonawcą było Kieleckie Przedsiębiorstwo Robót Mostowych, a kierownikiem budowy inż. Czesław Kwietniewski[2].
Parametry mostu
[edytuj | edytuj kod]Most ma 153 metry długości i 31,40 metra szerokości. Podparty jest na 2 filarach. Na moście w każdym kierunku prowadzą po 2 pasy ruchu samochodowego rozdzielone torowiskiem tramwajowym, a po bokach znajdują się chodniki dla pieszych oraz ścieżki rowerowe.
Jest drugim mostem w Krakowie (po moście Dębnickim) pod względem zagrożenia falą powodziową lub zatorami lodowymi. Związane jest to z niskim prześwitem między lustrem wody a spodem konstrukcji mostu.
Od maja do jesieni 2025 trwał remont mostu, który objął m.in. wymianę nawierzchni jezdni i torowiska tramwajowego, naprawę żelbetowej płyty oraz przebudowę ciepłociągu przebiegającego przez przeprawę. Koszt inwestycji – 15,5 mln zł[3].
-
Most widziany z wawelskiego wzgórza. -
Murek upamiętniający zakończenie budowy mostu Grunwaldzkiego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Stefan Filipiuk, 50 lat Pracowni Mostowej [online], Transprojekt Gdański, 2005, s. 30 [dostęp 2018-10-12] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-12].
- ↑ Ukończenie mostu Grunwaldzkiego - dopiero w czerwcu 1972 r. „Dziennik Polski” 1971 nr 175 z 25/26 lipca s. 8
- ↑ Samochody wróciły na most Grunwaldzki dwa tygodnie przed terminem [online], krakow.pl, 2 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-02] [zarchiwizowane z adresu].
