Motacilla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Motacilla[1]
Linnaeus, 1758[2]
Przedstawiciel rodzaju – pliszka żółta (M. flava)
Przedstawiciel rodzaju – pliszka żółta (M. flava)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina pliszkowate
Rodzaj Motacilla
Typ nomenklatoryczny

Motacilla alba Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Motacillarodzaj ptaka z rodziny pliszkowatych (Motacillidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce i Ameryce Północnej[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 16,5-24 cm, masa ciała 14-36 g (samce są z reguły nieco cięższe od samic)[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Motacilla: późnośredniowieczne (1555) łac. motacilla – pliszka siwa, od motacilla – pliszka, od gr. μυττηξ muttēx – rodzaj ptaka wymieniony przez Hezychiusza[7].
  • Amaurocichla: gr. αμαυρος amauros – ciemny; κιχλη kikhlē – drozd[7].
  • Aguimpia: epitet gatunkowy Motacilla aguimp Dumont, 1821[8]; ‘A-‘guimp, nazwa w języku ludu Namaqua oznaczająca brzegowego biegacza dla pliszki srokatej[9]. Gatunek typowy: Motacilla aguimp Dumont, 1821.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Systematyka w obrębie rodzaju słabo poznana[10][11][12][13][14]. Do rodzaju należą następujące gatunki[15]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Motacilla, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 184. (łac.)
  3. R.B. Sharpe. Descriptions of some new Species of Timeliine Birds from West Africa. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1892, s. 228, 1892 (ang.). 
  4. A. Roberts. Review of the nomenclature of South African birds. „Annals of the Transvaal Museum”. 8 (4), 1922 (ang.). 
  5. F. Gill & D. Donsker: Waxbills, parrotfinches, munias, whydahs, Olive Warbler, accentors & pipits (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2017-09-20].
  6. S. Tyler: Family Motacillidae (Pipits and Wagtails). W: J. del Hoyo, A. Elliott & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 9: Cotingas to Pipits and Wagtails. Barcelona: Lynx Edicions, 2004, s. 777-786. ISBN 84-87334-69-5. (ang.)
  7. a b Jobling 2018 ↓, s. Motacilla.
  8. Jobling 2017 ↓, s. Amaurocichla.
  9. Jobling 2018 ↓, s. aguimp.
  10. a b A. Pavlova, R.M. Zink, S.V. Drovetski, Y. Red’kin & S. Rohwer. Phylogeographic patterns in Motacilla flava and Motacilla citreola: species limits and population history. „The Auk”. 120 (3), s. 744-758, 2003. DOI: 10.1642/0004-8038(2003)120%5B0744%3APPIMFA%5D2.0.CO%3B2 (ang.). 
  11. A. Pavlova, R.M. Zink, S. Rohwer, E.A. Koblik, Y.A. Red’kin, I.V. Fadeev & E.V. Nesterov. Mitochondrial DNA and plumage evolution in the white wagtail Motacilla alba. „Journal of Avian Biology”. 36 (4), s. 322-336, 2005. DOI: 10.1111/j.0908-8857.2005.03373.x (ang.). 
  12. P. Alström & K. Mild: Pipits and Wagtails of Europe, Asia and North America. Londyn: Christopher Helm Publishers Ltd, 2003. ISBN 0-7136-5834-7. (ang.)
  13. a b A. Ödeen & M. Björklund. Dynamics in the evolution of sexual traits: losses and gains, radiation and convergence in yellow wagtails (Motacilla flava). „Molecular Ecology”. 12 (8), s. 2113-2130, 2003. DOI: 10.1046/j.1365-294X.2003.01883.x (ang.). 
  14. D.C. Outlaw & G. Voleker. Phylogenetic tests of hypotheses for the evolution of avian migration: a case study using the Motacillidae. „The Auk”. 123 (2), s. 455-466, 2006. DOI: 10.1642/0004-8038(2006)123%5B455%3APTOHFT%5D2.0.CO%3B2 (ang.). 
  15. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Motacillidae Horsfield, 1821 - pliszkowate - Wagtails and pipits (wersja: 2018-01-06). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-01-10].
  16. G. Voelker. Systematics and Historical Biogeography of Wagtails: Dispersal Versus Vicariance Revisited. „The Condor”. 104 (4), s. 725-739, 2002. DOI: 10.1650/0010-5422(2002)104%5B0725%3ASAHBOW%5D2.0.CO%3B2 (ang.). 
  17. P.C. Rasmussen, J.C. Anderton: Birds of South Asia: The Ripley Guide. Cz. 2. Waszyngton i Barcelona: Smithsonian Inst. and Lynx Edicions, 2005. ISBN 84-87334-67-9. (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-01-10]. (ang.)