Motorower

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rower z silnikiem doczepnym Gnom
Polski moped Komar 2330
Dawna tablica rejestracyjna motoroweru z lat 1984 – 2000
Rosyjski motorower ZiD-50 Pilot
Moped kabinowy TWIKE

Motorower, moped – jednośladowy lub dwuśladowy pojazd, posiadający dwa, trzy lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ lub silnik elektryczny o mocy nie większej niż 4 kW, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h.

Charakterystyka[edytuj]

Polska nazwa motorower wskazuje, że pojazd ma cechy motocykla i roweru[1]. Pierwotnie były to produkowane od początku XX wieku pojazdy oparte konstrukcyjnie na rowerach, często o wzmocnionej konstrukcji, z lekkim silnikiem benzynowym. Stosowano też silniki doczepne do rowerów. Od początku lat 30. pojawiły się także spełniające podobną rolę lekkiego i ekonomicznego środka transportu, lecz bardziej zaawansowane technicznie konstrukcje niewielkich uproszczonych motocykli, z silnikami o pojemności poniżej 100 cm³ (początkowo w Niemczech, jednym z pierwszych był Hercules Lilliput z 1930)[2]. W licznych państwach do prowadzenia takich motocykli nie wymagano prawa jazdy i kasku.

Nowe pokolenie motorowerów powstało w latach 50. XX wieku. Wtedy to od 1953 roku w Niemczech, a później na świecie zaczęto używać nazwy moped, określającej pojazd o zamiennym napędzie – motorowym lub pedałami[3]. Pedały służyły do startu silnika oraz jako napęd pomocniczy (sam napęd tego typu nie był nowością, gdyż miały go także wczesne motocykle). Wyróżnikami mopedów stały się silniki o pojemności poniżej 50 cm³ i prędkość poniżej 40 km/h oraz obniżona rama, na wzór roweru damki, ułatwiająca jazdę w różnych ubraniach[4]. Pomimo pojawienia się pod koniec lat 50. także nazwy mokick, oznaczającej z angielskiego motorower bez pedałów i z rozrusznikiem nożnym (kick-starter), nazwa moped zyskała większe rozpowszechnienie i używana jest na świecie także do określania ogółu motorowerów[4]. Oprócz klasycznych mopedów z obniżoną ramą, produkowanych do dziś, istnieje cała gama rodzajów motorowerów, obejmujących m.in. pomniejszone wersje motocykli i małe skutery.

Współcześnie oprócz motorowerów tradycyjnych, zbliżonych konstrukcyjnie do motocykli lub rowerów budowane są także motorowery kabinowe, przypominające swoim wyglądem i cechami użytkowymi mikrosamochody.

Polskie prawo o ruchu drogowym[edytuj]

Według polskiej definicji z prawa o ruchu drogowym, motorower to pojazd dwu- lub trójkołowy zaopatrzony w silnik spalinowy o pojemności skokowej nieprzekraczającej 50 cm³ lub w silnik elektryczny o mocy nie większej niż 4 kW, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 45 km/h[5] (na świecie produkowane są także konstrukcje o większej prędkości).

W Polsce motorower można prowadzić po drogach publicznych, w strefach zamieszkania lub w strefach ruchu po ukończeniu 14. roku życia. Dokumentem uprawniającym do jego prowadzenia jest prawo jazdy kategorii AM. Od osób kierujących motorowerem, które ukończyły 18 lat przed 19 stycznia 2013 roku nie wymaga się dokumentu uprawniającego do kierowania[6]. Istnieje jednak obowiązek jazdy na motorowerze w kasku ochronnym[7]. Na gruncie prawa o ruchu drogowym, motorower nie jest traktowany jako pojazd silnikowy i powinien poruszać się po poboczu[8]. Dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu motoroweru jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Motorower jest dopuszczony do ruchu, jeżeli spełnia warunki techniczne dla tego pojazdu, jest zarejestrowany i posiada zalegalizowane tablice rejestracyjne[9]. Motorower powinien mieć także ubezpieczenie OC.

Wybrane modele[edytuj]

Polskie konstrukcje[edytuj]

Inne popularne konstrukcje[edytuj]

Motorowery kabinowe[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Analogicznie niemiecka, mało już używana nazwa MoFa (Motorrad-Fahrrad)
  2. (ros.) Oleg Kurichin, Liegkij posliewojennyj, w: Tiechnika-Mołodioży nr 1/99
  3. (ros.) Oleg Kurichin, Pitierskij mopied, w: Tiechnika-Mołodioży nr 6/2001
  4. a b (ros.) Oleg Kurichin, Mokik, w: Tiechnika-Mołodioży nr 2/2001
  5. Art. 2 pkt 46 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137, z późn. zm.)
  6. Art. 133 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2015 r. poz. 155, z późn. zm.)
  7. Art. 40 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
  8. Art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
  9. Art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym