Mrówczynka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mrówczynka
Myrmarachne formicaria[1]
(De Geer, 1778)
Samiec
Samiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada pajęczaki
Rząd pająki
Rodzina skakunowate
Podrodzina Myrmarachninae
Plemię Myrmarachnini
Rodzaj Myrmarachne
Gatunek mrówczynka
Synonimy
  • Aranea joblotii Scopoli, 1763
  • Myrmarachne joblotii (Scopoli, 1763)
  • Aranea formicaria De Geer, 1778
  • Attus formicarius (De Geer, 1778)
  • Salictus formicarius (De Geer, 1778)
  • Pyroderes formicarius (De Geer, 1778)
  • Pyrophorus semirufus C. L. Koch, 1837
  • Pyrophorus helveticus C. L. Koch, 1846
  • Attus helveticus C. L. Koch, 1846
  • Pyrophorus austriacus Doleschall, 1852
  • Toxeus formicarius (De Geer, 1778)

Mrówczynka (Myrmarachne formicaria) – gatunek pająka z rodziny skakunowatych.

Opis[edytuj]

Ciało wydłużone, długości od 4-5[2] lub 5-7[3] mm. Długość prosomy u samców wynosi około 1,6, a u samic 2,5 mm[4] i jest ona wydłużona[3]. Ogólnie wygląd upodabniający do mrówek[2]. Samiec ma rudy karapaks z ciemną, szagrynowaną okolicą oczu, ciemnobrązowe szczęki i wargę dolną, nieco jaśniejsze sternum i ciemnobrązowe szczękoczułki, które są silnie wydłużone, skierowane poziomo do przodu, wyposażone w liczne zęby oraz mały guzek na brzuszno-bocznej stronie kła. Opsitosoma (odwłok) samca wydłużony, z wierzchu brązowa, ciemniejsza ku tyłowi, opatrzona dwoma scutae, z których przednie i przód tylnego jest rudy a tył tylnego prawie czarny. Ponadto w połowie długości tylnego scutum obecna jest poprzeczna kropka z białych włosków. Spód opsitosomy jest jasny z ciemnymi liniami po bokach i szeroką, szarą, podłużną przepaską przez środek. Nogogłaszczki samca bez kępki włosków na cymbium, co różni go od M. lugubris[4]. Samice mają normalnie wykształcone[2], brązowe szczękoczułki, rudy karapaks z czarną okolicą oczną, ciemnobrązowe sternum i brązowe z żółtymi brzegami szczęki i wargę dolną. Na wierzchu szarej opistosomy samic obecne dwie pary jasnych poprzecznych kropek, a na jej bokach białe paski. Duże, mniej więcej trójkątne, częściowo podzielone środkową listewką wgłębienie występuje na epigynum samic. Biodra obu płci żółte, poza pierwszej pary z ciemnymi pasami. Stopy przednich odnóży również żółte u obu płci[4].

Środowisko i tryb życia[edytuj]

Nie buduje sieci. Do swoich ofiar skrada się na odległość kilku centymetrów, po czym błyskawicznie skacze[3]. Sposobem poruszania się również imituje mrówkowate, co zniechęcać ma ptaki owadożerne, dla których mrówki są niesmaczne wskutek zawartości kwasu mrówkowego[2].

Żyje na terenach otwartych w trawach na łąkach i skrajach lasów oraz przy brzegach wód[2][3].

Rozprzestrzenienie[edytuj]

Gatunek palearktyczny z zasięgiem podzielonym na część europejską i dalekowschodnią[4], introdukowany do Stanów Zjednoczonych[5]. Znany również z Polski[6].

Przypisy

  1. Myrmarachne formicaria, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e Heiko Bellmann: Przewodnik kieszonkowy: Pająki. Warszawa: Multico O. W., 1998, s. 35.
  3. a b c d Brtek, L'ubomír, i inni: Świat zwierząt. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983, s. 80. ISBN 83-09-00747-7.
  4. a b c d D. V. Logunov, W. Wesolowska. The jumping spiders (Araneae, Salticidae) of Khabarovsk Province (Russian Far East). „Annales Zoologici Fennici”. 29, s. 113-146, 1992. 
  5. Norman I. Platnick: Myrmarachne formicaria. W: World Spider Catalog Version 16.5 [on-line]. Natural History Museum Bern. [dostęp 2016-02-18].
  6. Marek Żabka. Salticidae. Pajaki skaczące (Arachnida: Araneae). „Fauna Polski”. 19, s. 41-42, 1997. Muzeum i Instytut Zoologii PAN.