Mrównik afrykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Mrównik)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mrównik afrykański
Orycteropus afer[1]
(Pallas, 1766)
Mrównik – wypchany eksponat muzealny
Mrównik – wypchany eksponat muzealny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd rurkozębne
Rodzina mrównikowate
Rodzaj mrównik
Gatunek mrównik afrykański
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Mrównik afrykański[3], mrównik, prosię ziemne[4] (Orycteropus afer) – gatunek łożyskowca z rodziny mrównikowatych, występującego w Afryce. Zwierzę to prowadzi samotniczy tryb życia i jest znakomicie przystosowane do grzebania w ziemi. Tendencja rozwojowa ich populacji nie jest znana[2].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson po raz pierwszy opisany przez Pallasa w 1766 roku pod nazwą Myrmecophaga afra[5]. Jako miejsce typowe autor wskazał Przylądek Dobrej Nadziei[5]. Jedyny przedstawiciel rodzaju Orycteropus utworzonego przez G. Cuviera w 1798 roku[6].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Myrmecophaga capensis Gmelin, 1788 (= Myrmecophaga afra Pallas, 1766)

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała
1,6 m + 55 cm ogon
Masa ciała
40–65 kg
Ubarwienie
Brązowoszare
Pożywienie
Mrówki, a w razie ich niedoboru – termity.
Rozród
Ciąża trwa około 243 dni, w miocie 1–2 młodych o masie do 1,7 kg.
Występowanie
Sawanna
Inne uwagi
Mrównik jest zwierzęciem aktywnym nocą. Kopie nory długości do 10 m, a jego terytorium wynosi ok. 2–5 km². Ma sztywną sierść i charakterystyczny wygięty ku górze grzbiet. W nosie gęste włosy, chroniące przed zatkaniem w czasie kopania.
Zobacz też
Mrównik – rycina z początku XX wieku

Przypisy

  1. Orycteropus afer, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Taylor, A. & Lehmann, T. 2015. Orycteropus afer. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-03]
  3. Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Nazwa jest kalką z ang. i afrikaans "aardvark", z hol. aard – ziemia, varken – prosię/świnia.
  5. 5,0 5,1 P. S. Pallas: P.S. Pallas medicinae doctoris Miscellanea zoologica: quibus novae imprimis atque obscurae animalium species describuntur et observationibus iconibusque illustrantur. Haga: Apud Petrum van Cleef, 1766, s. 64. (łac.)
  6. G. Cuvier: Tableau Élémentaire de l'Histoire Naturelle des Animaux. Paryż: Baudouin, 1798, s. 144. (fr.)