Mszana Górna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mszana Górna
Zespół szkół w Mszanie Górnej
Zespół szkół w Mszanie Górnej
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat limanowski
Gmina Mszana Dolna
Liczba ludności (2006) 2589
Strefa numeracyjna (+48) 18
Kod pocztowy 34-733[1]
Tablice rejestracyjne KLI
SIMC 0453492
Położenie na mapie gminy wiejskiej Mszana Dolna
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Mszana Dolna
Mszana Górna
Mszana Górna
Położenie na mapie powiatu limanowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu limanowskiego
Mszana Górna
Mszana Górna
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Mszana Górna
Mszana Górna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mszana Górna
Mszana Górna
Ziemia49°39′32″N 20°06′15″E/49,658889 20,104167

Mszana Górnawieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Mszana Dolna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Mszana Górna położona jest na północnym krańcu Gorców, w dolinie rzeki Mszanki i na północno-wschodnich stokach bezleśnego grzbietu z wzniesieniami Kocia Górka (602 m), Spyrkowa (711 m) i Witów (720 m). Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 968, odcinek z Mszany Dolnej przez Szczawę do Kamienicy[2].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Mszana Górna: Antosze, Bielaki, Bolsęgi, Bryjówka, Capki, Dawce, Dudziki, Dziedziny, Fijasy, Flygi, Florki, Janie Niżne, Janie Wyżne, Jantusiówka, Jańcury, Kopytki, Krupy, Krzystki, Krzysztofy, Kubiki, Majerany, Malce, Marki, Murzyny, Pieczonka, Polaki, Romasy, Skiby, Sołtysy, Steczki, Talarki, U Kraski, Wadele, Wcisły, Węglarze Dolne, Węglarze Górne, Witki, Zagórki, Zagrody, Żyły[3][4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mszanę Górną ulokował w 1365 Kazimierz III Wielki.

Pod koniec XV wieku Marek Ratołd założył tu dworski folwark, odbierając miejscowym chłopom ziemię. Konflikt znalazł swój finał w sądzie, który w 1498 nakazał właścicielowi wsi wypłatę odszkodowań. W latach późniejszych wieś weszła w skład starostwa nowotarskiego. Przy podziale starostwa w 1532 Mszana Górna została włączona do tzw. klucza porębskiego (wraz z Porębą, Niedźwiedziem, Zawadą, Podobinem , Koniną i Lubomierzem), który od tej pory stanowił zbiorczą posiadłość, związaną ze starostwem mszańskim i rodziną Pieniążków. Jego późniejszymi właścicielami byli m.in. Sebastian Lubomirski, Lubomirscy, Sanguszkowie i Wodziccy.

Mieszkańcy wsi należeli do parafii w Niedźwiedziu, wiadomo jednak o istnieniu w niej dużej kaplicy, którą zniszczyła powódź w 1813. Samodzielną parafię, początkowo jako ośrodek duszpasterski, erygowano w Mszanie Górnej w 1958, a funkcję kościoła parafialnego spełniał i pełni do dziś kościół wzniesiony przez mieszkańców w latach 1953-1958.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Bieszczady. Mapa turystyczna 1:50 000. Kraków: Compass. ISBN 978-83-7605-070-6.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]