Muł czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muł czarny – silnie zmineralizowany błotnisty osad pochodzenia roślinnego o czarnym zabarwieniu, odkładający się przy brzegach akwenu w warunkach intensywnego parowania wody. Tworzy się głównie w okolicach ujść rzecznych i na brzegach morskich. Muł czarny występuje wzdłuż całego wybrzeża Morza Martwego w wolnych od zanieczyszczeń spokojnych zatokach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R. Gradziński, A. Kostecka, A. Radomski & R. Unrug, Zarys sedymentologii. Wyd. Geologiczne, Warszawa 1986, ISBN 8322002750
  • A. Bolewski, W. Parachoniak, Petrografia, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1974. PB 8795/74
  • S. Depowski, R. Kotliński, E. Ruhle, K. Szamałek, Surowce mineralne mórz i oceanów. Wydawnictwo Naukowe „Scholar”, Warszawa 1998. ISBN 8387367109
  • Włodzimierz Mizerski, Krzysztof Szamałek, Geologia i surowce mineralne oceanów, Wydawnictwo Naukowe PWN , 2009, ISBN 978-83-01-15763-0