Muł kokolitowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muł kokolitowypelagiczny[1], biogeniczny osad strefy batialnej[2], zawierający do 90% węglanu wapnia. Tworzy się na dnie oceanów głównie z obumarłych szczątków organizmów kokolitów, otwornic, żyjących masowo w warstwach przypowierzchniowych[3], a niekiedy z rozproszonych igieł obumarłych gąbek (spikul). Nazwa mułu pochodzi od wiciowca roślinnego (Coccolithophyceae) – posiadającego zdolność wytwarzania elementów wapiennych, którego szczątki są głównym składnikiem mułu.

Muł zaliczany do grupy mułów węglanowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Flis: Szkolny słownik geograficzny. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1986. ISBN 83-02-00870-2.
  2. Osady morskie, Słownik Encyklopedyczny Geografia. Wydawnictwo Europa.
  3. Życie na grząskim dnie. s. 17.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R. Gradziński, A. Kostecka, A. Radomski & R. Unrug, Zarys sedymentologii. Wyd. Geologiczne, Warszawa 1986, ​ISBN 83-220-0275-0
  • A. Bolewski, W. Parachoniak, Petrografia, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1974. PB 8795/74
  • S. Depowski, R. Kotliński, E. Ruhle, K. Szamałek, Surowce mineralne mórz i oceanów. Wydawnictwo Naukowe „Scholar”, Warszawa 1998. ​ISBN 83-87367-10-9
  • Włodzimierz Mizerski, Krzysztof Szamałek, Geologia i surowce mineralne oceanów, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, ISBN 978-83-01-15763-0, OCLC 751434195.