Muchołówka półobrożna

Muchołówka półobrożna
	Ficedula semitorquata
	(Homeyer, 1885)
	; Samiec
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	wróblowe
Podrząd	śpiewające
Rodzina	muchołówkowate
Podrodzina	kląskawki
Rodzaj	Ficedula
Gatunek	muchołówka półobrożna
Synonimy
	Muscicapa semitorquata Homeyer, 1885; Ficedula albicollis semitorquata (Homeyer, 1885); Ficedula hypoleuca semitorquata (Homeyer, 1885);
	Muscicapa semitorquata Homeyer, 1885; Ficedula albicollis semitorquata (Homeyer, 1885); Ficedula hypoleuca semitorquata (Homeyer, 1885);
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Muchołówka półobrożna^[5] (Ficedula semitorquata) – gatunek małego ptaka z rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae). Gniazduje od południowo-wschodniej Europy po Azerbejdżan i Iran; zimuje we wschodnio-centralnej Afryce. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka

Takson ten często bywał łączony w jeden gatunek z muchołówką białoszyją (F. albicollis)^[6]. Nie wyróżnia się podgatunków^[2]^[7].

Morfologia

Długość ciała wynosi około 13 cm, masa ciała 8–17,2 g^[2]. Jest podobna do muchołówki białoszyjej, ale zamiast obroży ma półobrożę^[8].

Zasięg występowania

Muchołówki półobrożne są wędrowne. Gniazdują w Albanii, Bułgarii, Grecji, Turcji i obszarze od Kaukazu i Zakaukazia na południe po północny i północno-zachodni Iran^[2]. W 2011 po raz pierwszy stwierdzono lęg w Serbii^[9]. Zimują we wschodnio-centralnej Afryce – od Sudanu Południowego na południe do zachodniej Tanzanii^[2].

Ekologia i zachowanie

Środowiskiem życia muchołówek półobrożnych podczas sezonu lęgowego są pasy lasów na zboczach górskich do około 2000 m n.p.m. z przewagą dojrzałych drzew zrzucających liście na zimę (zwłaszcza dębów i grabów), jak i również nadrzeczne i położone na bagnach lasy jesionów wąskolistnych (Fraxinus angustifolia). Zasiedlają również skupiska platanów wschodnich (Platanus orientalis). Sporadycznie gnieżdżą się w starych lub opuszczonych sadach, zagajnikach i plantacjach, parkach miejskich i dużych ogrodach albo zalesionych skrajach miast i wsi^[10].

Muchołówki półobrożne zakładają gniazda w dziuplach dzięciołów, ale używają również budek lęgowych^[10].

Status zagrożenia

BirdLife International szacuje liczebność populacji na 58–350 tysięcy dorosłych osobników, ocenia trend populacji jako spadkowy. W latach 2005–2012 muchołówkę półobrożną IUCN klasyfikowała jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened), w 2015 klasyfikację zmieniono na gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern)^[4]^[10].

Przypisy

↑ Ficedula semitorquata, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 3 4 5 Taylor, B., Christie, D.A. & Sharpe, C.J.: Semi-collared Flycatcher (Ficedula semitorquata). del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive, 2016. [dostęp 2016-10-14].
1 2 D.D. Lepage D.D., Semicollared Flycatcher Ficedula semitorquata, [w:] Avibase [online] [dostęp 2026-05-11] (ang.).
1 2 BirdLife International, Ficedula semitorquata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2025-2 [dostęp 2026-05-11] (ang.).
↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Saxicolinae Vigors, 1825 - kląskawki (wersja: 2024-10-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-05-11].
↑ Semi-collared Flycatcher (Ficedula semitorquata). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-06)]. (ang.).
↑ F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-05-11] (ang.).
↑ Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Godfellow: Ptaki Europy: przewodnik. Warszawa: 2007. ISBN 978-83-247-0818-5.
↑ Ružić M., Shurulinkov P., Daskalova G., Ralev A., Spasov L. & Popović M.. Semi-collared Flycatcher Ficedula semitorquata – a new breeding species in Serbia. „Ciconia”. 20, s. 72–76, 2011. (ang.).
1 2 3 Species factsheet: Semi-collared Flycatcher Ficedula semitorquata [online], BirdLife International, 2018 [dostęp 2026-05-11] (ang.).

Linki zewnętrzne

Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).

[itis-1] Ficedula semitorquata, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[hbwa-2] 1 2 3 4 5 Taylor, B., Christie, D.A. & Sharpe, C.J.: Semi-collared Flycatcher (Ficedula semitorquata). del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive, 2016. [dostęp 2016-10-14].

[avibase-3] 1 2 D.D. Lepage D.D., Semicollared Flycatcher Ficedula semitorquata, [w:] Avibase [online] [dostęp 2026-05-11] (ang.).

[iucn-4] 1 2 BirdLife International, Ficedula semitorquata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2025-2 [dostęp 2026-05-11] (ang.).

[mk-5] Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Saxicolinae Vigors, 1825 - kląskawki (wersja: 2024-10-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-05-11].

[ibc-6] Semi-collared Flycatcher (Ficedula semitorquata). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-06)]. (ang.).

[ioc-7] F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-05-11] (ang.).

[pt-8] Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Godfellow: Ptaki Europy: przewodnik. Warszawa: 2007. ISBN 978-83-247-0818-5.

[serbia-9] Ružić M., Shurulinkov P., Daskalova G., Ralev A., Spasov L. & Popović M.. Semi-collared Flycatcher Ficedula semitorquata – a new breeding species in Serbia. „Ciconia”. 20, s. 72–76, 2011. (ang.).

[birdlife-10] 1 2 3 Species factsheet: Semi-collared Flycatcher Ficedula semitorquata [online], BirdLife International, 2018 [dostęp 2026-05-11] (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]